M. Ö. 2. Binyıl’ın başından itibaren özellikle Anadolu’da koloniler kurmuş, Anadolu’ya yazıyı taşımışlardır. Daha sonra Mitanni egemenliğine girseler de 2. binyılın ortalarında bağımsızlıklarını kazanmış ve Fırat’a kadar topraklarını genişleterek buralara yerleşmişlerdir. Asurluların başkenti Ninova kentidir.

M. Ö. 1 binyıl başından itibaren Doğu Anadolu içlerine doğru genişleyen imparatorluklarıyla birlikte ilerleyen Asurlular kuzeyde Elazığ ve Palu’ya kadar yayılmışlardır.

Asur hükümdarları sıklıkla fethedilen toprakların yerel halkını oradan sürerek yerlerine Asurluları yerleştirmiş ve bu bölgeleri Asurlulaştırmışlardır (bkz.tehcir.)

İmparatorluğun M.Ö.7. yüzyıl sonunda çökmesiyle birlikte Asur halkı da tarihi kayıtlardan silinir. Son olarak Harran ve çevresinde yaşadıkları bilinmmekle birlikte kayıtlarda yeralmasa da eski imparatorluk topraklarında daha sonraki yüzyıllarda da yaşamlarını sürdürdükleri ve zamanla bölgenin diğer halkları içinde eriyip gittikleri aşikardır.

Günümüzde bazı Süryani toplulukları Asurluların soyundan geldiklerini iddia etmektedirler.

The post Asurlular appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Sümerler ve Akadlar ile birçok savaş yapmışlar ve zaman zaman bu devletlerin boyunduruğunu kabul etmişlerdir. Başkenti Sus şehri olan Elamlar bilim ve teknikte ileri olmamalarına rağmen güzel sanatlar ve süsleme alanında büyük gelişme göstermişlerdir.

Tarımla ilgilenen Elamlılar çok tanrılı dinlere inanmışlardır. Elamlar, Sümerlerin doğusunda yaşamışlar ve bölgede kalıcı bir eser bırakmamışlardır. M.Ö. 4 binden M.Ö. 640’a kadar varlıklarını korumuşlardır.

Site şehir devletleri şeklindedirler. Orta Asya’dan gelmişlerdir. Sümer ülkesinin doğusunda Kerha ve Karun Irmakları’nın geçtiği bölgededir.

Asurlular tarafından ortadan kaldırıldılar. Merkezleri Sus şehridir.Sümer egemenliğine son veren Elemlar, ilk dönemlerinde şehir devletleri şeklinde örgütlenmişlerdir.

M.Ö. 3000 yıllarında SUS sitesi prensi diğer siteleride egemenliği altına alarak krallığını merkez ‘SUS’ olmak üzere Elam krallığını kurmustur.

The post Elamlar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Babil’in merkezi bugünkü Irak’ın El Hilla kasabası üzerinde yer almaktadır. Kuzey Babil Devleti ise, Şırnak ilinin İdil ilçesi güneyinde Babil köyünde kurulmuştur.

Babilliler, çeşitli sülalelerin idaresi altında Mezopotamya’nın bu bölgesinde egemen olmuşlardır. Kaynaklara göre Babil’de 31 kral sülalesi gelmiştir. Bunlardan en önemlileri, içinde Hamubi’nin bulunduğu sülale ile, Kas hanedanı denilen III. Babil sülalesi ve Yeni Babil sülalesidir.

Birinci Babil sülalesinin kurduğu birinci Babil devleti, M.Ö. 2105 – 1806 yıllarında Babil devleti, M.Ö. 2105 – 1806 yıllarında Babil ve çevresinde egemen olmuştur.

Sülalenin kurucusu Samu Abum (Zin Mobolit) dur. En kudretli hükümdarı Hammurabi’dir. Altıncı hükümdar olan Hammurabi zamanında Birinci Babil devleti çok kuvvetlenmiş ve en parlak zamanlarını yaşamıştır. Hammurabi; Kaide şehirlerini, Elam’ı, kuzeydeki Asur ülkelerini egemenliği altına almış, Mezopotamya’da siyasi bir birlik kurmağa muvaffak olmuştur.

Hammurabi, zapt ettiği şehirlere güvendiği valiler yerleştirerek iyi bir idareci olduğunu göstermiş, kurduğu sağlam temellerle Birinci Babil devletinin ölümünden sonra yüz yıl daha devam etmesini sağlamıştır. Hammurabi, aynı zamanda Sümer ve Akad’ların kullandığı töre ve yasaları, eski fermanları toplayarak, zamanının ihtiyaçlarına göre düzenlenmiş, meydana getirdiği Hammurabi Kanunları ile ilk kanun kurucusu olarak ün salmıştır.

Hammurabi’nin ölümünden sonra Birinci Babil devleti yavaş yavaş kudretten düşmüş ve 1806 yılında Doğu Anadoludan inen Hitit’lerin akınları altında bu sülale son bulmuştur.

Hititlerin Babil üzerindeki bu egemenliği fazla devam etmemiş, Kaş’ların kurduğu üçüncü Babil sülalesi Babil’de beş yüzyıldan fazla bir zaman (M.Ö. 1750 – 1174) egemen olmuştur.

Ön-Asya tarihinde silik kalan bu sülale, Asur’luların saldırısı karşısında son bulmuştur. Asur egemenliğinin, Med kralı Keyakir tarafından ortadan kaldırılması üzerine Babil valisi Nabupolassar (Nabu apal-sur) tarafından M.Ö. 612 yılında Yeni Babil sülalesi kurulmuştur.

Bu sülalenin kurduğu Yeni Babil devleti kısa zamanda genişlemiştir. Nabupolassar, Med Kralı ile anlaşarak Minova şehrini zapt etmiş, Suriye – Filistin ve Mısır’a akınlarda bulunmuştur.

Oğlu Buhtunnasır (Nabukadnezar) Suriye ve Filistin’i egemenliği altına almış, Mısır ordusunu yenilgiye uğratmıştır. Fakat sonradan gelen krallar, devletin bu üstünlüğünü devam ettirememişler ve Yeni Babil devleti M.Ö. 338 yılında Pers hükümdarı Kyros tarafından ortadan kaldırılmıştır.

Babilliler’in yazılı kitapları bugüne kadar ele geçmediğinden, kurdukları medeniyet hakkında edinilen fikir, sadece tarihi söylentilere, mimarlık eserlerinin kalıntılarına ve yazıtlara göre verilmiş hükümlerden ibarettir. Yalnız esir edilerek Babil’e götürülen İsrailliler, orada öğrendikleri Babil diliyle Tevrat ve daha başka kutsal kitaplar gibi eserler bıraktılar, İbrani yazısıyla yazılmış olan bu eserlere bakarak Babil dili hakkında bir fikir edinilebilmektedir.

Bu kitapların İbrani yazısıyla Süryani ve Arap dillerindeki çevirileri karşılaştırılınca bu diller arasında yakınlık bulunduğu görülür.

The post Babiller appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Sargon l, Mezopotamya’yı, Dicle’nin doğusundaki Elam’ı, Suriye’nin Akdeniz’e kadar uzanan bir bölümünü, Anadolu’nun bir bölümünü ele geçirdi. Tanrılaştırılan bu kral-tanrı, tek bir merkezden yönetilen büyük bir devlet kurdu; devletin başkenti, Akkad ülkesinde yeralan Akkad ya da Agade kentiydi.

Sargon l döneminden (M.Ö. 2350-2300) sonra, sırayla parlak ve sıkıntılı dönemler birbirini izledi. İstilacılar (İranlı Gutiler, batıdan gelen Samiler ve doğudan gelen Elamlılar), Sümer-Akkad İmparatorluğu’nu tehdit etmeye başladılar.

Bütün bu dönem süresince, Akkadlar ile Sümerler arasında hiçbir ırk çatışması çıkmadı. Tanrılarına karşılıklı saygı gösterdiler. M.Ö. 2000 yılından sonra, samileştirme hareketi geliştiyse de, kültür dili olarak Sümerce hep kullanıldı. Sümer-Akkad İmparatorluğu uzun yıllar yaşadıktan sonra, zamanla birçok küçük devlete bölündü ve Mezopotamya tarihinin merkezi yer değiştirdi.

The post Akadlar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Ortadoğu’nun ormanlık tepelerine, yaz başlarında, gelişen ekinlere hasat zamanına dek yetecek kadar yağmur yağıyordu. Ama yaz boyunca hemen hiç yağmur düşmeyen daha güneyde durum farklıydı. Böyle olunca, hasat ancak ırmak sularının ekinleri sulamak üzere tarlalara getirilmesiyle güvence altına alınabilirdi.

Ne var ki, sulama kanallarının, setlerin yapımı ve bakımı yüzlerce, dahası binlerce kişinin birlikte çalışmasını ve ilk çiftçi topluluklarda görülenden çok daha sıkı bir toplumsal disiplini gerektirdi. Neolitik köylerde, olasılıkla küçük biyolojik aile sıradan çalışma topluluğunu oluşturmuştu.

Her bir aile, olağan durumlarda, kendi ekin tarlasının ya da tarlalarının ürününü tüketti; belki törensel, dinsel fırsatlar dışında ise, çok sayıda kimsenin örgütlü işbirliğine gereksinim duyulmadı. Başlıca farklılaşmalar, yaş grupları arasında ve kadınla erkek türleri arasında olduğu için, herkes aynı derecede özgürdü ve herkes aynı derecede havaların kararsızlığının kölesiydi. Bu basit toplumsal yapı, ırmak kıyısı ortamında kökten değişti.

Irmak sularının denetlenmesi işinin büyük ölçüde insan çabasını gereksinmesi, halkın çoğunluğunun emeğinin bir tür seçkin yöneticiler tarafından yönetilmesini gerektirdi.

Bir seçkin yönetici sınıfının nasıl doğduğu belli değil. Bir topluluğun bir başka topluluğu fethedişi, toplumu efendilerle hizmetçiler, işleri yönetenlerle yönetilenler olarak bölmüş olabilir. Öte yandan, insan toplumundaki özel yerlerinin çok eskilere dayandığı bilinen doğaüstü uzmanları gittikçe gelişen bir görevsel uzmanlaşma sürecini başlatmış olabilir.

Daha sonraki dönemlerin Mezopotamya mitoslarında, tanrıların insanları, eksiksiz donatılmış tanrı evinin, yani tapınağın yiyecek, giyecek ve öteki gereksinimlerini karşılamaları için yarattıkları anlatılır. Böylece tanrılar üretme sıkıntısına girmeksizin gereksinimlerini karşılamış olacaklardır.

Bu düşüncelerin nasıl uygulamaya konulduğu konusunda da biraz bilgimiz var. Örneğin Lagaş’ta bir yazı, kentin topraklarını, sahiplerinin tanrıya ödeyecekleri payların türüne göre üç bölüme ayırır. Büyük bir olasılıkla, tanrıya en ağır payları ödeyen çiftçilerin ellerinde, geriye kendilerine yetmeyecek kadar az şey kalıyordu; ki bu durum onları, yılın bir bölümünde tanrı adına çalışmak, demek ki sulama kuruluşlarında ya da rahiplerce planlanan öteki işlerde işlemek zorunda bıraktı.

Bu yolla, çiftçilerin tapınağa verdikleri tahılın ve öteki tarımsal ürünlerin bir bölümü, tanrının özel hizmetçilerinin, yani rahiplerin yönetimi altında yürütülen işlerde çalışanlara karşılık olarak ödendi. Böyle bir sistemin, büyük projeleri gerçekleştirecek binlerce insanın emeğinin bir araya getirilmesine olanak verdiği anlaşılıyor.

Bu sistem aynı zamanda, tüm becerilerini tanrıyı hoşnut edebilecek bir lüks ve tantanayla beslemek, giydirmek, eğlendirmek ve ona tapınılmasını sağlamak yolunda kullanan çok çeşitli sanatçıların -dansçıların, şarkıcıların, sarrafların, aşçıların, doğramacıların, giysicilerin- uzmanlaşmasına da olanak verdi.

Bu uzmanlar, artık zamanlarını yiyeceklerini üretmek için harcamak zorunda olmadıklarından, insanların o zamana değin ulaşabildiğinden çok daha yüksek becerilere ve bilgilere sahip olabildiler.

Böylece uygarlık, Dicle-Fırat Vadisi’nin aşağı bölgelerinde ilk yerleşimlerin görüldüğü İ.Ö. 4000 dolaylarından, çağımız bilginlerince okunabilen, Sümer kültürünün toplumsal ve düşünsel yönlerini yer yer aydınlatmaya başlayan yazılı kayıtların görüldüğü İ.Ö. 3000 yıllarına dek, bin yıl gibi kısa bir süre içinde ortaya çıkmış oldu.

The post Sümerler (M.Ö.3500-M.Ö.2000) appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Nehirlerin akış yönüne göre Aşağı ve Yukarı Mezopotamya olmak üzere iki coğrafî bölgeye ayrılmıştır. Bu uygarlığı beş devlet meydana getirmiştir.

Uygarlığa Ait Genel Özellikler:

1-) Kurucuları ve uygarlığın öncüleri Sümerler’dir.

2-) Egemenlik anlayışı genelde mutlak ve teokratiktir.

3-) Ülke bataklıklar kurutularak meydana getirildiği için, eserler kerpiç ve tuğladan yapılmıştır (taş yok). Bu nedenle,

Mezopotamya uygarlıklarından günümüze çok az mimarî eser kalıntıları ulaşmıştır.

The post Mezopotamya Uygarlığı (MÖ 3000-MÖ VII. Yüzyıl) appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.