Piranhalar, küçük yırtıcı, tatlı su balıklarıdır. Güney Amerika’da yaşarlar. Genellikle küçük balıklar, çalı karidesleri, leş ya da böceklerle beslenen 30 piranha türü vardır. Ancak kan kokusu aldıklarında sürü hâlinde herşeye saldırabilirler.

Bütün balıklar içinde yırtıcılıkları ile ün salmışlardır ve bunların içinde sıcakkanlı canlıları görmezden gelemeyenlerin sayısı ancak bir elin parmakları kadardır. Özellikle kırmızı ve siyah piranhalar bilinen en tehlikeli türlerdir. Çok kısa bir süre içerisinde iri hayvanları, hatta insanları, geriye sadece kemiklerini bırakacak şekilde yiyebilirler. Sürü hâlinde yüzerler. Çeşitli türleri vardır; en uzunları 36 cm kadardır. Kısa fakat çok güçlü çeneleri sivri kesici dişlerle donanmıştır.

Buna rağmen bilinenin aksine en saldırgan türlerin bile en büyük avını genellikle leşler oluşturur. Canlı memeli hayvanlara ya da insanlara çok nadir saldırırlar; genellikle de kuraklık döneminde yaşam alanlarının daralmasıyla ya da bu canlıların kanayan bir yaraları olduğu taktirde; işte o zaman o ürkütücü parçalama sesleri başlar ve ortaya çıkan kan kokusu daha başkalarını da buraya çeker.

Yağmur mevsimlerinde yeterli besin olduğu için piranhalar daha sakin olurlar. Bu dönemlerde Kızıldereli çocuklar da hiç korkmadan piranhalarla dolu ırmakta eğlenebilirler.

Güzel renkli olduklarından kimi akvaryum meraklıları, piranhaları süs balığı olarak akvaryumlarda beslerler. Canlı yemle beslenirlerse piranhalar tutsak yaşantıya da uzun süre dayanabilirler.

The post Yırtıcılıklarıyla Ünlü Piranhalar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Dişli balinaların en büyüğü olan ispermeçet balinası 18 m uzunluğa erişebilen bir deniz memelisidir. Kaşalot adıyla da bilinir. Çok büyük ve vücudunun üçte bir uzunluğunda olan başı dört köşedir. Başında ispermeçet ve yağ depo ettiği çok büyük bir boşluk vardır. Hayvanın vücudunda sıvı olan ispermeçet, vücuttan dışarı çıkarıldığında katılaşır. Bu madde mum ve kozmetik yapımında kullanılır.

ispermeçet balinasına bütün okyanuslarda rastlanır. Yavruları ılık sularda yaşarlar. Kutuplarda görülenler, üreme mevsiminde ya da ondan sonra buralara göç etmiş erkeklerdir. Çok derin denizlerde yaşayan bu balinaya 100 metreden daha sığ olan denizlerde rastlanmaz. Okyanus akıntılarının oluşturduğu anaforlarda kolayca yiyecek bulabildiği için buralarda fazla yaygındır. Çok derine dalabilirler. Midesinden çok derinlerde yaşayan mürekkep balıklarının çıkartılması bunu doğrular.

Parfüm yapımında kullanılan amber, ispermeçet balinasının midesinde ve bağırsaklarında bulunur ve balinanın yuttuğu mürekkep balıklarının bağırsak çeperini etkilemesiyle salgılanır.

The post Mis Kokulu İspermeçet Balinası appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Dörtgöz balıkları, Ortave Güney Amerika’da yaşayan balıklardır. Dörtgözü varmış izlenimi vermesi ilginçtir. Aslında gözleri yatay olarak iki ayrı parçaya bölünmüştür. Üst parçayı suyun üstünü, alt parçayı ise suyun içini görmek için kullanır. Aslında su ile suyun dışı için ayrı ayrı merceklerin olması gerekiyorsa da, bu balıkta bir tek göz merceği vardır.

Günün çoğunu, gözlerinin üst yarıları suyun üstünde kalacak şekilde yüzerek geçirir. Bu sayede hem besin arar, hem de su içinden gelebilecek tehlikeli gözler. Birçok kara hayvanlarındaki gibi gözyaşı keseleri olmadığından, zaman zaman başını tamamen suyun altına alarak gözlerinin kurmasını önler.

Dörtgözün bir diğer ilginç özelliği de üremesi ile ilgilidir. Erkek balıkların üreme organları gövedenin sol ya da sol yanında olabildiği gibi, dişilerinki de bir delikle sağdan ya da soldan açılır. Bu yüzden sağdan delikli bir dişi solak bir erkek, soldan delikli bir dişi ise üreme organı sağda olan bir erkek bulmak zorundadır.

The post Hem Denizde Hem Karada Görebilen Dörtgöz Balığı appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Çekiç balıkları bir tür köpekbalığıdır ve balıklar arasında rastlanan en ilgiç kafalılardan biridir. başlarının yanında çekiç biçiminde iki çıkıntı vardır ve gözleri kafalarının iki yanındaki bu geniş çıkıntıların uçalrında bulunur. Boyu 4 metreye ulaşabilen çekiç balıkları sıcak denizlerde yaşarlar.

Doğurarak çoğalan çekiç balıkları, döllenmeden 15 ay kadar sonra ilk bahar ve yaz aylarında doğururlar. Bir defada 25 kadar yavru dünyaya getirebilirler.

Yavrular yaklaşık olarak yarım metre boyundadır ve doğumun kolay olması için çekiçleri arkaya doğru yatık durumdadır.

Bu köpek balıkları oldukça iri olduklarından çok tehlikeli olabilirler. İnsanlara saldıkları da çok duyulmaktadır. Dişleri uzun, keskin ve hemen hemen üçgen biçimlidir. Özellikle Birleşik Amerika’nın Atlantık kıyılarında ve Batı Hint adalarında derileri ve karaciğerlerinin yağı için çok avlanıyorlar.

Not: Çekiç balıklarının vücutlarının içinde Lorenzini’nin ampülleri de denilen kendi elektrotepki organlarından yüz binlercesi var ve bunlar herhangi bir diğer hayvan arasındaki en büyük elektrik hassasiyeti anlamına gelir(bir voltun milyarda birinin yarısındaki bir elektiksel sinyali algılayabilirler). Bu köpekbalıklarının geniş yüzey alanları sayesinde bu elektrotepki organlarını daha etkili bir şekilde avlarını bulmak için kullanabilirler.

The post İlginç Kafalı Çekiç Balığı appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Pek çok kimsenin denizde en çok korktuğu, hatta bu yüzden denize girmediği hayvan, kuşkusuz köpekbalığıdır. Köpekbalığı gerçekten anlatıldığı gibi, kusursuz bir yırtıcı ya da yok edici mi, insanlara neden saldırıyor?

Köpekbalıkları, efsaneler, abartılı öyküler, haberler, korku filmleri aracılığıyla denizlerdeki korkunun temsicileri olmuştur. Ancak kötü şöhretlerine karşılık insanlarla olan ilişkilerine bakıldığında, bu canlılara haksızlık edildiği açıktır. İnsanlar için potansiyel bir tehlike oluşturan bazı köpekbalığı türleri güze biçimli bedenleri, kocaman ağızları içindeki keskin dişleri ve meşhur sırt yüzgeçleriyle etrafa dehşet saçan, denizde insan kanına susamış canlılar olarak zihinlere yerleşmiştir. Oysa bu fikrin yanlışlığı biraz düşünüldüğünde kendiliğinden ortaya çıkar. Öyle ki, bırakın insanları, memelilerin daha yeryüzünde yaşamadığı 350 milyon yıl kadar önce ilk türleri ortaya çıkan köpekbalıklarının doğal kurbanlarının insan olması mümkün değildir.

Köpekbalıkları, omurgalı hayvanların kıkırdaklı balıklar sınıfından olan canlılardır. Vücut yapılarında kemik bulunmaz. Tümüyle kıkırdaktanoluşan bu yapı nedeniyle sualtında oldukça kıvrak hareket edebilirler. En büyük dezavantajları, kemikli balıklarda bulunan ve su içinde dengede kalmalarını sağlayan ”yüzme keselerinin” olmayışıdır. Yüzmeyi bıraktıkları anda, ağır bir metal parçası gibi dibe çökerler. Yani, sürekli hareket temek zorundadırlar. Yüzme keselerinin olmaması, su içinde dikey yönde oldukça hızlı hareket edebilmelerini sağlar. Ayrıca, bu hayvanlarda vücudunun yaklaşık %20-30‘u karaciğerden oluşur. Bu çok yağlı karaciğerler, köpekbalıklarına pozitif bir yüzerlilik kazadırır. Ancak karaciğerinin günümüzde kozmetik malzeme ve ilaç yapımında kullanılması, hayvanın çok fazla miktarda avlanmasına ve birçok türün soyunun tehlike altına girmesine neden olmuştur.

Köpekbalıklarının diğer canlılara üstünlük sağlamalarına yarayan özellikleryse duyu organlarıdır. Koku alma ve işitme duyuları iyi gelişmiştir. Kan kokusunu 3 km uzaktan alabilirler. Çok küçük sesleri duyabilir ve geldiği yönü tayin edebilirler (insan sualtında sesi duyabilir ama geldiği yönü tayin edemez). Ancak görme duyuları pek gelişmemiştir. Zaten genelde derin sularda yaşadıkları için, görme duyularını pek kullanmazlar. Vücutlarının yan tarafında bir çizgi biçiminde bulunan ve ”yanal organ” denen duyu organlarıyla manyetik alanları algılayabilir, yön tayini yapabilir (özellikle bulanık suda) ya da yaralı bir balığın çıkardığı titreşimleri saptayabilirler.

Köpekbalıkları hastalıklara karşı oldukça dirençlidirler. Bunun nedenlerinden birisi son derece güçlü bir bağışıklık sistemine sahip olmalarıdır. Bu sayede kanser de yakalanmazlar. Köpekbalığı kıkırdağı, hastalıkla savaşmak için bağışıklık sistemini canlandıran belirli proteinler içerir. Yapılan çalışmalarda köpekbalığı kıkırdağının, tümörler için gerekli olan yeni kan damarı oluşumunu memelilerdekine göre çok daha etkin biçiminde baskıladığı ortaya çıkmış bulunuyor. Çalışmalar, köpekbalığının kıkırdağındaki aktif maddenin direkt tümöre etkili olmadığını, ancak yeni kılcal damarlarla beslenmesini ve büyümesini durdurabileceğini gösteriyor. Bunun yanında, köpekbalığı antikorlarının (savunma hücreleri) insanınkilerin yarısı büyüklüğünde olmasının, dokulara kolaylıkla nüfuz edebilmelerini ve zararlı oluşumları önlemelerini sağladığı düşünülüyor.

The post Yüreklere Korku Salan Köpekbalığı appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Arapayma, Amazon Irmağı’nda yaygın olan bir balık türüdür. Tatlı su balıklarının en büyüklerindendir. Boyu bazen 3 metreyi bulur.

Arapayma ile aynı sınıfta bulunan bir başka balık olan aravana, arapayma için en elverişli yemdir. Arapayma obur bir balıkyiyicidir; kalın kabuklu balıkları bile kolayca yer. Vücudunun ön kısmı yeşildir, kuyruğa yakın kısımlarda kızıl lekeler görülür.

Erkek arapaymalar, dişilerin ırmak yataklarındaki oyuklara bıraktıkları yumurtaları korurlar. Yumurtadan yeni çıkmış yavrular üç ay boyunca babalarının yanında kalırlar; bu süre içinde onun başına yakın yerde yaşarlar. Erkek balığın başının arka kısmında bulunan bir yarıktan salgılanan madde yavruları babalarının yanında tutar. Daha önceleri bu maddenin yavruların besinini sağlayan bir çeşit süt olduğu sanılırken son zamanlarda yavruları babaya bağlayan bir madde olduğu ortaya çıkmıştır. Yavruları koruma sırasında baba ölürse, yavrular yeni bir erkek arapayma bulup ona bağlanırlar.

Arapaymanın büyümesi çok hızlı olur. 15 cm boyundaki yavru, 6 yılda 180 cm’ye ulaşır.

The post Baba Düşkünü Arapayma appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Bir çeşit sazan balığı olan acı balık, Avrupa’nın ovalık bölümlerindeki sularda yaşar. Sazan’ı andırır.

Acı balıklar gümüş renklidir; ancak üreme döneminde erkeğin iki yanında mor ve mavi çizgiler, göğsünün üzerinde de kırmızı lekeler ortaya çıkar; yüzgeçler kızıl bir renk alır. Dişilerin rengi daha az göze çarpıcı olmakla birlikte, üreme mevsiminde pembe renkli, yumurtaları boşaltmaya yarayan bit boruları vardır.

Boyu yaklaşık olarak 5 cm olan bu boru, acı balığın üreme biçiminin başlıca özelliklerindendir. Bu boru, yumurtaların midyenin içine boşaltılmasına yarar.

Dişi yumurtalarını yumurtlama borusu aracılığıyla, bazı midye türlerinin solungaçları arasına bırakır. Erkek acı balık da sperm tozlarını bunların yanına boşaltır. İnsan eli değdiğinde midyenin iki kapakçığı birbirine sıkıca kenetlenir. Bununla birlikte, dişi acı balık midyeyi sürekli olarak ağzıyla dürterek uygun duruma getirmeye çalışır.

The post Sazanların Akrabası Acı Balık appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Mavi balinalar, en küçükleri 30 m, en büyükleri 2 km boyu ve 340 tonu geçebilen ağırlığıyla, gelmiş geçmiş en büyük hayvan olduğuna inanılan bir deniz memelisidir. Arktik Okyanusu (Kuzey Buz Denizi) dışındaki tüm dünya denizlerinde yayılım gösterir.

Genellikle tek başına ya da anne-yavru çiftler hâlinde yaşayan mavi balinalar, yaklaşık 1 yıl gebelik dönemi sonrasında tek yavru doğurur. İspermeçet balinasından sonra en yüksek sesli balina türüdür. 80 yıla kadar yaşayabildikleri tahmin edilen mavi balinaların tek düşmanları ise katil balinalar’dır. Diğer çubuklu balinalar gibi, mavi balinalar da temel de kril (güney sularında yaşayan, hayvansal plankton ürünü) avlayarak beslenirler.

Baş kısmı mavi balinanın tüm uzunluğunun yaklaşık dörtte birini kapsar. Yandan bakıldığında yassı, üstten bakıldığında ise u şekli ve geniş olan başın yassı ve üst kısmında, soluk deliği bölgesinden üst dudağın tepesine uzanmak üzere çok belirgin bir kabarık çizgi vardır. Baş ve boyun bölgesi çok yumuşak olduğundan kolaylıkla darbe alabilir.

İkiz soluk delikleri, önde ve yanlarda oldukça büyük, kabarık çıkıntılarla, su girişi ya da sıçramasına karşı korunurlar. Bu deliklerden soluk verme sırasında oluşan püskürtü tek ve dikey bir sütun hâlindedir; genellikle 6-9 metreye kadar yükselse de 12 metreye kadar çıkabilir ve durgun bir günde kilometrelerce uzaktan görülebilir.

Ağzın alt çenesinin ön kısmı, üst çeneden aşağıya sarkan balina çubukları nedeniyle görece kalındır. Siyah renkli olan balina çubuklarının uzunlukları üst çenedeki yerleşim yerlerine göre değişir; ön kısımlarda bulunanlar yaklaşık 50 cm, arkada bulunanlar ise 1 m kadardır. Üst çenenin her iki yanında 260-400 kadar bulunan ve hayvanın beslenmesinde çok önemli işlevi olan bu yapılar ağız içinde, geriye doğru yaklaşık yarım metre kadar uzanır.

140 tonu geçen ağırlığıyla mavi balinanın gelmiş geçmiş en büyük hayvan olduğuna inanılmaktadır. Bugüne kadar en büyük mavi balinanın bulunp bulunamadığına ilişkin bir belirsizlik devam etmektedir. Bu konudaki çoğu veri XX. yüzyılın ilk yarısında Atalntik Okyanusu’nda öldürülmüş olan mavi balinalara aittir.

Amerikan Ulusal Deniz Memelileri Laboratuvarı (UDML) bilimcileri 30 metrelik bir bireyin 250 tondan fazla olacağına inanmaktadır. UDML’nin bugüne kadar yapabildiği en kesin ağırlık ölçümü 177 tondur. Aynı laboratuvarın bugüne kadar ölçebildiği en uzun mavi balina ise 29.9 m’dir. Bu uzunluk bir Boeing 737 yolcu uçağının ya da arka arkaya duran üç belediye otobüsünün uzunluğuna eşittir.

Bir mavi balinanın kafası o kadar geniştir ki, dili üzerinde 50 insan ayakta durabilir. 150 tonluk bir mavi balinanın 450 kiloluk kalbinin büyüklüğü küçük bir araba, örneğin bir Volkswagen Beetle kadardır ve toplamda yaklaşık 6.500 litre olan kan hacmini dolaştırır. Hayvanın aort gibi büyük bir atardamarının içinde bir bebek emekleyebilir. Akciğer kapasitesi 5000 litredir.

The post Okyanusların Devi Mavi Balina appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Orka olarakta bilinen katil balinalar, okyanus yunusları ailesinin en iri üyesi olarak okyanuslarda boy gösterir. İnsanlardan sonra dünyada en yayın olan ikinci memelidir ve tüm okyanuslarda görülebilir. Çok yönlü bir yırtıcı olan Orkalar; balık, deniz kaplumbağası, kuş, fok, köpek balıkları ve hatta diğer genç ve küçük türdeşlerini yiyerek beslenirler. Bu da onları deniz besin zincirinin en üstüne yerleştirir. Katil balina ayrıca balinalara, özellikle de gri balinalara saldırmaktan çekinmez. Bu durumda; ”Katil Balina” adı bu muhteşem ve korkusuz deniz memelisinin ününe layıktır diyebiliriz. Öte yandan günümüzde Orka, balina olarak görünmez ve insanlar için de tehlikeli değildir.

”Orka” adı bu hayvanlara ilk olarak Antik Romalılar tarafından verilmiştir. ”Katil balina” adı ise ingilizce de yayın olarak kullanılır. Ancak 1960’lardan itibaren Orka adının kullanımı artmış ve katil balinadan daha çok kullanılır olmuştur. Bu değişikliğin birden çok nedeni vardır. İlk olarak gerçekte yunus olan türün adında balina sözcüğünün geçmesi kafalarda karışıklık yaratmaktadır. İkinci olarak, tür diğer Avrupa dillerinin çoğunda ”Orka” olarak adlandırılmaktadır ve tür hakkında yapılan uluslarası araştırmalar düzenli bir şekilde artmakta olduğundan adlandırma konusunda bir noktada birleşilmiştir.

The post Okyanusların Katili Orka (Katil Balina) appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.