Viruslarda (özellikle RNA’lı viruslar) oluşan mutasyonlar sonucu viruslar daha virülent bir genotipe dönüşebilmektedir. Bu durumda salgınlarda artış veya başka konağı da infekte edebilme veya mevcut aşıların korumaması gibi durumlar ortaya çıkmaktadır.

Şu ana kadar 5000’den fazla virus bulunmuş ve daha keşfedilmeyi bekleyen binlercesi olduğu düşünülmektedir. Günümüzde, insanlarda infeksiyonlara neden olan 1400 patojen etkenden %64’ünün zoonoz olduğu bildirilmiştir (Heeney 2006). Acil önlem alınması gereken zoonozlar içinde RNA’lı viruslardan köken alan zoonoz hastalıklar %37 civarındadır.

Son yıllarda vektörlerle bulaşan zoonoz hastalıklardan bazıları Dünyada (Kırım Kongo hemorajik ateşi, Batı Nil ateşi, Rift vadisi humması) ve ülkemizde (Kırım Kongo kanamalı ateşi) insanlarda ölümlere ve evcil hayvanlarda ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Hayanlarda da viral infeksiyonlar çok sayıda olup ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Ayrıca, küresel iklim değişiklikleri ile bazı virusların yayılmasında farklılıklar beklenmektedir.

The post Virüslerin ve Virolojinin Önemi appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

1892 yılında Dimitri Ivanowsky adında bir Rus bilgini virüslerin porselen süzgeçlerden geçtiğini ispatlamış (bakteriler geçemez), 1898 yılında Hollandalı mikrobiyolog Martinus Beijerinck de tütün bitkisindeki hastalık faktörünü “contagium vivum fluidum=bulaşan canlı sıvı“ olarak adlandırmıştır. Wendell Stanley aslında bulaşan etkenin bir partikül olduğunu ortaya koymuştur. Aynı zamanda Friedrich Loeffler ve Paul Frosch şap hastalığı virusunu filtrelerden geçirmişlerdir.

Nicolle ve Adil Bey, 1899’da, sığır Vebası virüsünün filtreleri geçebildiğini açıklamışlardır. W. Reed ve ark.1901’de, insanlarda sarı humma (Yellow fever) hastalığı etkeninin filtreleri geçtiklerini kanıtlamışlardır.

Tword, 1915’de, İngiltere’de ve d’Herelle, 1917’de, Fransa’da bakteriyofajları bulmuşlar ve bunların süzgeçleri geçtiklerini göstermişlerdir. Latince zehir anlamına gelen virus kelimesi ilk olarak Louis Pasteur tarafından kullanılmıştır. Virüsün diğer Latince anlamı ise “hücreden türeyen öz” dür. Virüsler ilk olarak electron mikroskopu ile 1931 yılında Alman mühendisler Ernst Ruska ve Max Knoll tarafından görüntülenmiştir. D. Baltimore ise viral DNA ve RNA’ya dayalı sınıflandırma çalışmalarında bulunmuştur.

The post Virolojinin Tarihçesi appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Ürolojinin bir diğer adı, bevliyedir. Üroloji dalında ihtisas yapan hekimlere ürolog denilmektedir. Böbrek taşları, pyelonefritler, üreter ve mesane taşları, idrar yollarıyla ilgilidirler. Tümörler, prostat büyümeleri ve iltihapları, erkeklerdeki kısırlıkların teşhis ve tedavisi gibi birçok konular hep ürolojinin ilgi sahası içine girmektedir. Hastalıkların teşhisinde kan ve idrar tahlillerinden, ilaçlı ve ilaçsız röntgen filmlerinden, endoskopik incelemelerden; ultrasonografiden istifade edilmektedir.

Ayrıca, özellikle erkek çocukların doğuştan gelen bazı hastalıkları da ürolojinin ilgi alanındadır. Bunlar arasında, inmemiş testis (yumurtanın torbaya inmemesi), kasık fıtığı, hidrosel (torbada su kesesi), idrar deliğinin yanlış yerde olması (hipospadiyas ve epispadiyas) sayılabilir. Gece yatak ıslatma, mesaneden böbreğe idrarın geri kaçması, sünnet derisinin tüm hastalıkları ve sünnet operasyonu da ürolojinin sahasına girmektedir. Üroloji bilimi, açık cerrahi ameliyatlar yanında, endoskopi ve laparoskopi gibi modern teknolojik yöntemlere dayalı kapalı ameliyatları da gerçekleştirir.

Üroloji Alt Branşları:

• Androloji (Andrology, güncel tabiri ile Cinsel İşlev Bozuklukları 
• Tanı ve Tedavisi)Endoüroloji ve Robotik Cerrahi birimi
• Kadın ürolojisi – Ürojinekoloji (Female urology/Urogynecology)
• Ürolojik onkoloji (Uro-oncology)
• Nöro-üroloji (Neurourology)
• Rekonstrüktif üroloji (Reconstructive urology)
• Çocuk Ürolojisi (Pediatric urology)

The post Üroloji appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Tıbbi Onkoloji yalnızca kanserli hastaların tedavisini değil, kanserden korunma, tarama, erken tanı alanlarını da kapsayan bir bilim dalı. Yani, kanserin her aşaması medikal onkolojiyi ilgilendiriyor. Ayrıca kanser tanı ve tedavisinde, cerrahi ya da radyoloji gibi çeşitli alanlarla işbirliği yapılıyor ve hastaya yaklaşım, bilimsel veriler doğrultusunda multidisipliner olarak planlanıyor.

Tedavi Şekli Nasıl?

Tedavi, damardan ya da oral yolla verilen ilaç uygulaması şeklinde gerçekleşiyor. Ancak bu uygulama, kanserin türüne göre değişiklik gösteriyor. Tedavi planlaması; kanserin hücre tipine, başladığı organa ve yayıldığı bölgeye göre değişiyor. Tedavi, hastalığın tekrarlama riskini azaltmak amacıyla adjuvan, kitleyi operasyona uygun hale getirmek veya organı korumak amacıyla neoadjuvan, ileri evre hastalıkta ise yaşam süresini uzatmak ve yaşam kalitesini artırmak amacıyla palyatif olarak uygulanıyor. Tedavi tek başına veya kombinasyon olarak da yapılabiliyor.

Tıbbi Onkoloji Hangi Yöntemlerle Uygulanıyor?

– Kemoterapi (İlaçlı Tedavi): Kemoterapinin amacı, yapılarındaki bazı değişiklikler nedeniyle kontrolsüz büyüyen kanser hücrelerinin yok olmasını sağlamak. Çoğu durumda, farklı etki mekanizmaları olan birkaç ilaç birlikte verilerek kanser hücresinin öldürülmesi hedefleniyor.

Kanser kemoterapisi yapmak amacıyla ilaç kullanımı, ilk olarak 20. yüzyılın başında ortaya çıktı. Mustard gazının I. ve II. Dünya Savaşı’nda kullanılması sırasında, beyaz kürelerde düşüklük yaptığı saptanarak hızlı çoğalan kanser hücrelerinde de benzer şekilde öldürücü özellik göstereceği düşünüldü. 1940’lı yıllarda lenfomaların tedavisinde damar yoluyla uygulanarak o günün koşullarında tedavide başarılı bir adım atıldı. Bu gelişme, kanserde etkili olabilecek diğer maddelerin araştırılmasına yol açtı. Günümüzde çok sayıda kemoterapötik ilaç geliştirildi.

– Hormon Tedavisi: Prostat ve meme kanseri gibi hormona duyarlı tümörlerin tedavisinde hormonal ilaçlar kullanılıyor. Uygulama genel olarak ağız yoluyla yapılıyor. Bir başka uygulama şekli ise enjeksiyon.

– İmmunoterapi (Bağışıklık Tedavisi): Vücudun savunma sistemini uyararak kanser hücrelerinin tanınması ve öldürülmesi için bağışıklık sisteminin doğal olarak ürettiği maddeler kullanılıyor.

– Hedefe Yönelik Biyolojik Tedavi: Kanser hücrelerinin taşıdığı ancak normal hücrelerde bulunmayan hedefleri belirleyerek saptanan etkinliği yüksek, yan etkisi az biyolojik tedaviler, kanser tedavisindeki son 10 yılın en önemli gelişmeleri olarak kabul ediliyor. Kanser tedavisinde geliştirilen hedefe yönelik tedaviler, birçok kanser türünde etkili seçenekler olarak ortaya çıkıyor. Meme kanseri, barsak kanseri, renal hücreli (böbrek) kanserler başta olmak üzere birçok kanserde hedefe yönelik tedaviler başarılıyla uygulanıyor.

Medikal Onkolojiyle Hangi Kanser Türleri Tedavi Ediliyor?

Meme kanseri, akciğer kanseri, mide-bağırsak kanserleri, pankreas kanseri, karaciğer kanserleri, safra kesesi ve yolu kanserleri, baş-boyun tümörleri, osteosarkom ve yumuşak doku sarkomları, beyin tümörleri, böbrek – mesane kanserleri, prostat kanseri, malign melanom, tiroid kanseri, over (yumurtalık) kanseri, serviks (rahim ağzı) kanseri, endometrium (rahim) kanseri, testis kanseri, lenfomalar, multiple myelom gibi birçok kanser türü medikal onkoloji yöntemleriyle tedavi edilebiliyor.

The post Tıbbi Onkoloji appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Biyokimya, hücrelerin hangi kimyasal organizasyon prensibine göre kurulduğunu, bir hücre içinde cereyan eden sayısız reaksiyonların aynı zamanda nasıl bir uyum içerisinde gerçekleştiğini, hücre bölünmesi ve farklılaşması ile hangi kimyasal olayların ilgili olduğunu inceler. Ayrıca sebebi, metabolizma reaksiyonlarının bozulması veya yetersizliği olan birçok hastalığa da açıklık getirir.

Biyokimya; biyofizik ve genetik ile elele vererek yapı ve fonksiyon arasındaki ilişkiyi daha iyi ortaya koyabilen bir alan oluşturur ki buna “moleküler biyoloji” denir. Bunun da hastalıklara yönelmiş dalına “moleküler patoloji” adı önerilmiştir.

Biyokimya ile mikrobiyoloji, farmakoloji-tedavi, genetik, immunoloji, endokrinoloji, beslenme vb öbür biyolojik bilimler ve ayrıca klinik bilimler birbirine doğru gelişmişler, birbiri içine girmişlerdir. Bu yüzden, biyokimya için bağımsız konuların ve kesin bir sınırın gösterilemeyeceği ortadadır.

Kullandığı Yöntemler:

Molekül düzeyinde incelemeleri kapsadığı için daha çok dolaylı yolları kullanır. Başta kimya, fizik, fiziko-kimya vb birçok molekül ve madde bilimi dallarında türlü bulgulardan yararlanır ve yöntemlerini uygular.

Canlı Organizmanın Kuruluş Prensibi:

Canlı maddeler cansız moleküllerden kurulur. Bu moleküller ferdi inceleme ve izole edilmeleri sırasında cansız maddenin davranışına etkiyen fizik ve kimya kurallarına uygun hareket ederler. Bununla beraber, canlı organizmalar, cansız maddelerin sahip olmadığı olağanüstü özellikler taşırlar Bu spesifik özelliklerin incelenmesi Biyokimya’yı meydana getirir.

The post Tıbbi Biyokimya ve Kullandığı Yöntemler appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Spor hekimliği hem koruyucu hem de tedavi edici hekimlik uygulamalarını içine alan multidisipliner bir uzmanlık dalıdır ve Tababet Uzmanlık Tüzüğü’ne göre spor hekimliği dalında uzmanlık almış hekimler tarafından uygulanır. Spor hekimliği egzersiz fizyolojisi ve biyokimyası, spor travmatolojisi, sportif rehabilitasyon ve iç hastalıkları gibi konulara odaklaşmakla birlikte sporcuların ve rekreaktif amaçlı spor yapanların, düzenli statik ve dinamik muayenelerini yapma, performanslarını ölçme ve izleme, spor yaralanmalarının oluş mekanizmalarını saptama ve yaralanma insidansını düşürme, antrenmanların sporculara daha yararlı olmasını sağlama ve yaralanan sporcuları en kısa zamanda eski performans düzeylerine getirme hizmetleri vermektedir. Ayrıca obezite, koroner kalp hastalıkları, osteoporoz, diyabet ve astım gibi birçok kronik hastalığın önlemesine ve/veya tedavisine yönelik egzersiz reçeteleri ve uygulamaları da Spor Hekimliğinin hizmet alanları içerisinde yer almaktadır.

Tarihçesi:

Hipokrat’ın öğretmenlerinden birisi olan Herodikus’un tedavi edici egzersizlerden bahsettiği bilinmektedir. Hipokrat’ın antik olimpiyat oyunlarına katılan sporcuların güçlenmesinde peynir yemelerine yönelik önerileri de beslenme ve performans ilişkisinin gözlemlendiğini düşündürmektedir. Şüphesiz peynirin protein içerdiğinin bilinmediği o dönemde bu önemli bir gözlemdir.

Bu dönemde pek iyi tanınmayan bir başka isim daha bulunmaktadır; Susruta (MÖ 600). Susruta, Miken uygarlığı henüz gelişmeden bugünkü Hindistanda yaşamıştır ve hareketin sağlığın korunmasındaki öneminden bahseden ilk önemli isimlerdendir.

Antik Yunan’da, antrenman yapan sporculara günümüz antrenman bilgisindeki “periyodizasyon” benzeri programlı çalışmaların (tetrad) yaptırıldığı kayıtlardan anlaşılmaktadır. M.Ö. 2. yüzyılda Bergama Krallığında yaşayan ve gladyatörlerin doktoru olarak atanan Galen’in ilk spor hekimi olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Galen, aristokrat bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş, iyi bir eğitim almış ve Anadolu’yu dolaşarak hastalıkların iyileştirilmesinde ve yara bakımında bitkisel ilaçlar hakkında bilgiler toplamış ve uygulamıştır. Daha sonra Roma’ya gitmiş ve bu kez sedanter yaşayan Romalıları gözleyerek ortaya çıkan hastalıklardan bahsetmiştir. Özellikle, sedanter yaşayanlar için bir çeşit tedavi yaklaşımı içeren, küçük sağlık topuyla egzersizler hakkındaki yazıları spor hekimliğinin günümüzdeki önemli uygulamalarından olan kronik hastalıklardan korunmanın ilk uygulamalarından kabul edilebilir.

Tıbbın üç temel direğinden birisi olarak kabul edilen İbn-İ Sina (Avicenna) 4 ciltlik büyük eseri olan El-Kanun Fit Tıb adlı çalışmasında sağlığın korunmasıyla (hijyen) ilgili bölümlerde egzersizlerin önemine işaret etmektedir.

Batı dünyasının iyi bildiği ve eserleriyle, yazılarıyla günümüze ulaşan bu değerli bilim adamlarının dışında, Doğu kültürlerinin de, spor ve tababet açısından önemli olan ve bugün de uygulanan yöntemleri bulunmaktadır. Örneğin, günümüzde batıda da ilgi çeken, Tai-Chi Yuan özellikle Çin’de günlük yaşamın bir parçası olarak uygulanmaktadır ve çeşitli hastalıklardan korunmada önemli katkılarının olduğu bilimsel çalışmalarla saptanmıştır. İsimleri daha az bilinmekle beraber, günümüzde sporcuların performanslarına katkı sağlayan veya genel olarak sağlığın korunmasında egzersizlerin önemini ele alan çalışmalara zemin oluşturan araştırmalar yapan, yöntemler geliştiren Hieronymus Mercuriale (1530-1606), Bernardino Ramazzini (1633-1714), August Bier (1861-1949) ve Arlie V. Bock (1888-1984) gibi birçok araştırıcının da bulunduğunu unutmamak gerekir.

Geçtiğimiz yüzyılın başında, spor hekimliğinin kurumlaşmasına ilişkin ilk hareket 1911 yılında Almanya’da Dresden’de bir “birim” kurulmasıyla başlamıştır. Almanya’nın paramiliter genç kuşağının sportif etkinliklere daha yoğun biçimde katılmasıyla ortaya çıkan ihtiyaca cevap verecek nitelikteki bu çalışmayı 1912 yılında Oberhof’ta düzenlenen ilk bilimsel kongre (Fiziksel Egzersizler ve Spor’un Bilimsel Olarak Araştırılması Kongresi) izlemiştir. Spor hekimi (sportarzt) terimi ilk kez Almanya’da 1913 yılında Dr. A. Mallwitz tarafından kullanılmıştır. Spor hekimliğinde kurulan ilk ulusal derneklerden birisinin Hollanda da olduğunu (1921), ve İsviçre’nin bunu 1922 yılında izlediğini görmekteyiz. 1924 yılında ise Fransız Spor Hekimliği Derneği bu alandaki ilk derginin basılmasına öncülük etmiştir. En eski ulusal spor hekimliği yapılanmalarından birisi de 1929 yılında kurulan İtalyan Spor Hekimliği Federasyonu’dur. 1928 yılında İsviçre’in St. Moritz kentinde düzenlenen 2.Kış Olimpiyat Oyunları sırasında 11 ülkeden 33 hekim Uluslar arası Spor Hekimliği Birliğini (Association International Medico Sportive-AIMS) kurmuşlardır ve bu örgüt 1934 yılında Uluslar arası Spor Hekimliği Federasyonu (FIMS) adını almıştır. FIMS başlangıçta daha çok Avrupa ülkelerinin temsilcilerinden oluşmaktaydı. Daha sonra Uluslar arası Olimpiyat Komitesi (IOC) FIMS’i “sporcuların tıbbi bakımlarında ve spor ve egzersizlerin tıbbi ve biyolojik etkilerinin araştırılmasında” yetkili bir kuruluş olarak tanımıştır. Bu gelişmelerin ardından FIMS Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ve 1960 yılında da Uluslar arası Spor ve Beden Eğitimi Konseyi (International Council of Sports and Physical Education-ICSPE) tarafından tanınmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında spor hekimliğindeki kurumlaşmalardan birisi, Avrupa’daki gelişmeleri yakından izleyen Amerikan akademik çevrelerinin Amerikan Spor Hekimliği Koleji’ni kurmalarıdır (1954).

Ulusal ölçekteki yapılanmalar gözden geçirildiğinde Polonya’nın 1937 yılında düzenlenen ilk ulusal kongrelerinde dernekleştiği ve Finlandiya’da 1939 yılında spor hekimliği derneği kurulduğu anlaşılmaktadır. 1945 yılında Çekoslavakya’da dünyanın en eski üniversitelerinden Prag’daki Charles Üniversitesinde Dr.Jiri Kral tarafından ilk akademik yapılanma olan spor hekimliği enstitüsü kurulmuş bulunmaktadır. Aslında çok yıllar önce J.E.Purkyne (1850) tarafından bedensel çalışmanın insan sağlığı üzerindeki olumlu etkileri aynı üniversitede çalışılmıştır. Yine aynı çatı altında kardiyak ritmin telemetrik olarak ilk kez izlenmesi ve spor esnasındaki kardiyolojik gözlemler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalar, spor hekimliğindeki bir orta Avrupa geleneğini göstermektedir.

1958 yılında, İtalya’nın Milano kentinde, Prof.Margaria tarafından spor hekimliği uzmanlığı veren bir enstitü kurulmuştur. Margaria egzersiz fizyolojisinin önemli isimlerinden olup kendi adıyla anılan bir test geliştirmiştir. İtalya spor hekimliğinin en güçlü temsilcilerinden olup 1950 yılında spora katılım öncesi lisans muayenesini yasal olarak sağlık sistemi içerisine yerleştirmiştir. Tarama niteliğindeki bu muayeneler katılınan spor dalına özgü olarak değişiklikler gösterebilmektedir. 1982’de yarışma sporlarına, 1983’te yarışma dışı aktivitelere, 1993’te engelliler spor müsabakalarına ve 1995’te profesyonel spor dallarına katılım için gerekli sağlık kriterleri belirlenmiştir. Örnek olarak; yarışma sporlarına katılacak olanlardan detaylı bir sağlık öyküsü alınmaktadır, fizik muayeneleri yapılmaktadır, idrar ve kan analizlerinin dışında dinlenik ve eforlu elektrokardiyografileri çekilmektedir, solunum fonksiyon testleri yapılmaktadır.

The post Spor Hekimliği ve Tarihçesi appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Psikiyatri, insanların duygu, düşünce ve davranışlarındaki sapmaları tanımlayıp çok farklı tekniklerle tedavi ederek insanlara yardım eden bir tıp disiplinidir. Psikiyatristler, öncelikle doktordur. Ruhsal bozuklukların tanısı, tedavisi ve engellenmesi üzerinde çalışır. Bunlar zihinsel, davranışsal, algısal ve sosyal bozuklukları içerir. “Psikiyatri” terimi ilk defa 1808 yılında alman psikiyatrist Johann Christian Reil tarafından kullanılmıştır. Kelime anlamı ise tıbbi ruhsal tedavidir. Psikiyatri alanı ile ilgilenen hekimlere psikiyatrist (psikiyatri uzmanı) denir.

Psikiyatrik ve psikolojik testler hayal gücünün ve diğer nöropsikiyatrik tekniklerin kullanılmasına olanak sağlamalıdır. Pratikte psikotrop ilaç tedavisi ve psikoterapi en fazla kullanılan tedavi biçimleridir fakat aynı zamanda farklı tedavi modelleri de yaygın olarak kullanılmaktadır. Tedavi hastanede yatan ve ayakta tedavi gören hastalar için hastalığın işlevsel bozuklukları ve hastalığın durumu ile ilgili sorular içerir. Psikiyatri dalının gelişimi alt uzmanlık alanları ve teorik yaklaşımlar araştıran disiplinler arası yardımlaşmaya bağlıdır.

Çalışma Alanları:

Bir tıp dalı olan psikiyatri nörobilim, farmakoloji, biyokimya, psikoloji ve tıp alanları ile iç içedir. Nörolog ve diğer branşlardan farklı olarak psikiyatristler doktor-hasta ilişkisinde uzmanlaşmış ve psikoterapinin farklı yollarla kullanımı ile diğer tedavi edici iletişim teknikleri üzerine eğitim almışlardır.

Psikiyatristler ayrıca psikologlardan aldıkları eğitimle ayrılırlar. Tüm diğer tıp alanları için gerektiği gibi temel tıp eğitimi aldıktan sonra psikiyatri uzmanlık dalını seçerler. Hekim olan psikiyatri uzmanı ruhsal bozuklukların tanısını yapmak ve tedavisini üstlenmekte yetkili ve sorumludur.

Psikiyatristler hastalarına gerektiğinde fizik muayene yapabilirler, laboratuvar testlerini isteyebilirler, tanı ve ayırıcı tanıya yönelik nörogörüntüleme araçlarını kullanabilirler, psikoterapi ve ilaç tedavisi uygulayabilirler veya diğer psikiyatrik incelemelerden geçirebilirler.

Psikiyatrinin tanı ve tedavisini yaptığı hastalık grupları aşağıda sıralanmıştır:

– Depresyon
– Panik Bozukluk ve Anksiyete Bozuklukları
– Bipolar Bozukluk
– Şizofreni ve Diğer Psikotik Bozukluklar
– Obsesif Kompulsif Bozukluk
– Alkol ve Madde Bağımlılığı
– Kişilik Bozuklukları
– Disosiyatif Bozukluklar
– Demanslar (Alzheimer Hastalığı, Frontotemporal Demans, Lewy Cisimcikli Demans vb.)
– Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite
– Akut ve Posttravmatik Stres Bozukluğu
– Somatoform Bozukluklar
– Cinsel İşlev Bozuklukları (Vajinismus, Premature Ejekülasyon, Psikojenik Erektil Disfonksiyon vb.)
– Uyku Bozuklukları (Uykusuzluk, Aşırı Uykululuk, Parasomniler vb.)

The post Ruh Sağlığı ve Hastalıkları appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Romatizma veya romatik bozukluklar kalp, kemik, eklem, böbrek, deri ve akciğer gibi organları etkileyen bazı tıbbi sorunlar için kullanılan belirli olmayan çok genel bir terimdir. Aslında terim bugün tıbbi ve teknik literatürdeki yerini kaybetmiş olsa da günlük yaşamda hâlâ sık sık kullanılır.

Romatoloji artrit ve vaskülit sendromları kapsar. Artrit (kemik) eklemlerini etkileyen durumlara verilen genel addır. Vaskülit ise kan damarlarının duvarında oluşan enflamasyonla karakterize hastalıklar grubuna verilen isimdir.

Romatoloji;

– Polikondrit
– Polimiyozit
– Polimiyaljia romatika
– Osteoartrit
– Septik artrit
– Akut Romatizmal Ateş
– Gut ve yalancı Gut
– Behçet Sendromu
– Erişkin Still Hastalığı
– Spondiloartrit
– Ankilozan spondilit
– Reiter sendromu (Reaktif Artrit)
– Psoriyazis(Sedef Hastalığı)
– Enteropatik spondilit
– Vaskülitler:

a) Büyük Damarları Tutanlar:

Dev hücreli arterit (Temporal Arterit)
Takayasu arteriti

b) Orta Çaplı Damarları Tutanlar:

Klasik PAN (Poliarteritis nodoza)
Kawasaki hastalığı (mukokütanöz lenf bezi sendromu)

c) Küçük Çaplı Damarları Tutanlar:

– Henoch-Schönlein Purpurası
– Mikroskopik Polianjitis
– Wegener granülomatozu
– Churg Strauss Sendromu
– Esansiyel Kriyogloblinemik Vaskülit
– Sistemik Lökositoklastik Anjit

Diğer vaskülitle seyreden patolojiler:

Behçet Hastalığı
Buerger hastalığı
Cogan Sendromu

Romatizmal hastalıkların tedavisinde kullanılan ilaç grupları genel olarak şunlardır:

Ağrı kesiciler (analjezikler)
Yangıya karşı ilaçlar (anti-enflamatuvar ilaçlar)
Steroidler
Steroid olmayanlar (NSAID; non-steroidal anti-inflamatory drugs)
Romatizmaya karşı hastalık azaltıcı ilaçlar (DMARD; disease-modifying anti-rheumatic drugs)
Monoklonal antikorlar ve benzerleri (son zamanlarda çıkan infliksimab ve etanersept gibi).
IVIG (intravenöz immünoglobulin)

The post Romatoloji appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

– Ultrason Yöntemleri:

Ultrasonografi: Bu yöntemde X Işını değil, ses dalgaları kullanılır. Karındaki iç organları (taşların varlığı, tümör ve kitlelerin varlığı, üriner ve jinekolojik sistem incelenmesinde vs.) görüntülemede kullanılır. Hiçbir yan etkisi yoktur.

Doppler Ultrasonografi: Damarları görüntülemede kullanılır.

– Radyofrekans Dalgaları ve Manyetik Alan:

Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR): Belirli bir manyetik alan vektörünün hakim olduğu durumda bu manyetik alan içerisindeci canlı vücut bölümlerinden RF (Radyofrekans) dalgaları ile gönderilen enerjinin yansımalarının görüntü haline dönüştürülmesidir.

Anjiografi:

Genel olarak vücuttaki damarların kontrast maddeler kulanılarak görüntülenmesidir. Özellikle kalp ve beyin damarlarının görüntülemesinde kullanılır.

Teleradyoloji:

Teleradyoloji, radyoloji görüntülerinin dijital olarak bilgisayarlar arasında internet ya da başka bağlantılar aracılığıyla bir noktadan bir başka noktaya gönderilebilmesidir. Bu yolla çok uzaklarda, hatta başka bir kıtada çekilen bir radyoloji görüntüsü saniyeler içinde binlerce kilometre uzaktaki bir radyolog tarafından değerlendirilebilmekte ve raporlanabilmektedir. Radyolog açığı olan bölgeler için oldukça yararlı bir işlemdir. Daha da ileriki yıllarda Pacs (resim arşivleme ve iletim sistemi) oldukça yaygın kullanılır hale gelecektir.

Tomografi:

Tomografi, Fransız hekim Boccage tarafindan 1915 yılında icat edildi. Tomografi bir organın 1 mm ile 10 mm arasında kesitlerinin görüntülerini verebilen tıbbi görüntüleme cihazıdır. Tomografi vücudun veya organların önden arkadaya, yukarıdan aşağıya ya da yatay sagital düzlemde incelenmesini sağlar. Tomografide de radyasyon mevcuttur. Radyolojik görüntülemeye nispeten hasta daha fazla x ışınına maruz kalır ve daha çok radyasyon alır. Tomografi denince akla Bilgisayarlı Tomografi (BT) gelir. Tomografi ile Bilgisayarlı Tomografi arasında bir fark yoktur aslında sadece isim farkıdır. Gelişen tıbbi teknolojiler sayesinde tomografi de sürekli gelişmektedir. Verilen radyasyon dozu azaltılmakta, görüntü kalitesi iyileştirilmektedir.

The post Radyoloji appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Kanser genellikle medikal onkoloji ve radyasyon onkolojisi tarafından tedavi edilmektedir. Medikal onkoloji genellikle ilaç ve kemoterapi ile tedavi uygulaması gerçekleştirirken radyasyon onkolojisi de radyoterapi yöntemi ile uygulama yapmaktadır. Gerek kemoterapi gerekse radyoterapi kanserli olan hücrelerle birlikte sağlam olan hücreleri de etkilediği için tedavi planlaması esnasında yan etkileri en aza indirecek yöntemler tercih edilmelidir. Hastalar kanser çeşitlerine göre ameliyattan evvel ya da sonra veya ameliyat esnasında radyoterapi alabilmektedirler. Radyoterapi tek olarak ya da kemoterapi eşliğinde uygulanabilir.

Radyoterapi Nedir?

Radyoterapi yoğun miktara sahip enerjili radyasyon kullanılarak kanserli olan hücreleri öldürmek ve var olan tümörü ortadan kaldırmak için uygulanan bir yöntemdir. En çok kullanılan radyasyon çeşidi X ve gama ışınlarıdır. Radyoterapi makine ile dışarıdan da içeriden de verilebilmektedir. Tüm kanser rahatsızlığı yaşayan bireylerin %50’si tedavi aşamaları boyunca en az 1 kez radyoterapi almaktadırlar.

Radyasyon Sadece Kanserli Hücreleri mi Öldürür?

Radyasyonun bilinen en büyük yan etkisi kanserli hücrelerden ziyade sağlıklı olan hücrelere de zarar vermesidir. Uzman doktor radyoterapi uygulaması planlarken sağlıklı olan dokuların da bir miktar radyasyon alacağını göz önünde tutması gerekmektedir. Tüm beden için sağlıklı olan dokuların aldığı radyasyon dozunun emniyet sınırı belirli bir düzeydedir. Uzman doktor bu bilgiden faydalanarak radyoterapi planlamasını uygulamakla yükümlü sayılmaktadır.

Radyoterapi Hastalara Ne Amaçla Verilmektedir?

Radyoterapi uygulaması tedavi yöntemine bağlı olarak kür elde etmek amacı ile uygulanabilmektedir. Bu uygulamanın amacı oluşan tümörlü yapıyı ya tamamen ortadan kaldırmak ya da bu yapının tekrar etme olasılığın yok etmektir. Bu durumlarda radyoterapi uygulaması tek olarak ya da cerrahi uygulama ile veya kemoterapi eşliğinde uygulanabilmektedir. Radyoterapi palyatif olarak da uygulanabilmekte olan bir yöntemdir. Palyatif tedavilerde var olan tümörlerde amaç kür elde etmek değildir. Bunun yerine kansere bağlı olarak oluşan semptomların gevşemesi sağlanmaktadır. Palyatif tedavinin kimi örnekleri şu şekildedir:

Vücudun diğer bir kesiminden köken alan bir kanserin beyne ulaşması yani metastaz yapması neticesinde tümörün küçülmesinin hedeflenmesi (tüm beyin radyoterapisi).
Omuriliğe bası yapan ya da kemik yapısının içerisinde büyüyerek ağrıya sebep olan tümörü küçültmek ve ağrı oluşumunu kesmek için.
Yutma borusu yakınında konumlanmış olan ve hasta olan kişinin yemek yemesi ve içmesine engel oluşturan tümörün küçültülmesi.

Radyasyon Onkolojisinde Radyoterapi Uygulaması Bir Hasta İçin Nasıl Planlanmaktadır?

Radyasyon onkoloğu bir hastanın tedavi uygulamasının planlama adı verilen süreç ile düzenlemektedir. Bu sürecin ilk aşaması simülasyondur. Simülasyon esnasında tümörün konumlandığı alanın ve etrafındaki sağlıklı dokuların görüntülerini detaylı bir biçimde almaktadır. Bu görüntüler çoğu kez bilgisayarlı tomografi yani BT ile olur ancak manyetik rezonans (MR), pozitron emisyon tomografisi (PET) ve ultrason (US) yardımı ile alınmaktadır.

Simülasyonun ardından radyasyon onkoloğu tedavi uygulaması tedavi uygulanacak bölgeyi, tümörlü dokuya verilecek dozu, sağlıklı dokuların etrafında ne derece emniyet olacağını ve radyoterapi verilmesi açısından en uygun bölgeyi ve bölgenin açılarını belirler.

Radyasyon Onkolojisinde Radyoterapinin Yan Etkileri Nelerdir?

Radyoterapinin akut (erken) ya da kronik (geç) yan etkileri oluşabilmektedir. Erken yan etkiler tedavi esnasında görülürken geç görülen yan etkiler de tedavi uygulaması bittikten aylar ya da yıllar sonra görülebilmektedir. Yan etkiler hasta olan dokulardan ziyade sağlıklı dokuların da radyasyona maruz kalması neticesinde görülmektedir. Aynı zamanda hastaya uygulanan doz, seans başına düşen doz miktarı, hastanın hastalık sürecindeki genel durumu ve eş zamanlı olarak uygulanan diğer yöntemler de yan etki oluşumunu etkilemektedir. Akut yan etkiler ciltte kızarıklık, kaşıntı, döküntü, açılma olayları ve ağız kuruluğu olması, saçlarda dökülme görülmesi ve karın krampları yaşanmasıdır. Kronik yan etkiler de hafıza kaybı olması, derinin kalınlaşması, doğurma kabiliyetinin bozulması olabilmektedir.

The post Radyasyon Onkolojisi appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.