Bende artık, yokluğunu kabullendim. Ama bazen kendimi tutamıyorum, ağlıyorum, üzülüyorum ama sen üzülme meleğim çünkü ben bir tek sana kıyamam…

Senden sonra Linda’yı almıştık, ne yazık ki onuda yaşatamadık! ama olsun yanımızda olmasa da, her daim kalbimizde yaşatmaya devam edicez tıpkı seni yaşattığımız gibi…

Şimdi de yeni bir can sahiplendik kuzum, onun adı Şans ve oda senin gibi masum, koca yürekli, bizi çok seviyor…

Linda öldüğünde, benim gözüm hiç arkada kalmadı, çünkü sen ona her daim sahip çıkarsın kuzum…

Bu yazı yazarken hiç ağlamadım, neden biliyor musun? Çünkü, biliyorum sen beni bir yerlerde bekliyorsun masum, koca yürekli, bizi her daim seven fedakar meleğim benim…

Sensiz geçen koskoca 1 yılda olsa, 10 yılda olsa, biz her daim seni seviceğiz ve kalbimizde yaşatacağız meleğim…

Buse Tatlı

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Fedakar Meleğim Şila’ma – Buse Tatlı appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Hemen balkona çıkmışlar, anne kedi bahçede yavrularım size emanet der gibi bakmış ve gidiş o gidiş…

Nebiha’yı (teyzelerini) aramışlar ve hemen gelmiş ve yavrulara şiringayla süt vermiş…

Kızıma Minnoş, oğluma Tekir ismini verdik… Sonra kızımızı ve oğlumuzu besleyip büyüttük.

Üst komşumuzun ısrarıyla Tekir’i üst komşumuza verdik…

Kızım Minnoş ile tam 17 yıl birlikte olduk…

Beni anlayan tek kişi o’ydu… Arayan yerime masaj yapıp ağrımı giderirdi…

Çok temizdi, evimin maskotuydu…

Bir Hikayesini anlatmak istiyorum;

Dışarıda yavru hasta kedi bulmuştum… Tedavi için eve getirdim…

Ertesi gün bizim Minnoş’un gözleri şaşı oldu hemen veterinere götürdük…

Meğer bizi, evi başka bir hayvanla paylaşamamaktan gözleri şaşı olmuş…

Torunum Çağan çok ufaktı o bize geldiğinde Minnoş hemen odaya kapanırdı…

Çünkü Çağan hayvanları seven bir çocuktu… İstermez canını yakıyordu, ona zarar vermemk için odada saklanırdı..

Kızım o kadar akıllı ve usluydu ki, misafir geldiğinde de hemen diğer oadaya geçip uyurdu…

Yıllar sonra bir gün otururken Minnoş’un yanağının şiştiğini farkettik.. Hemen onu Veterinere götürdük…

Veteriner yanağında ur olduğunu ve yaşlı olduğu için ameliyat etsek bile masada kalacağını bu yüzden böyle yaşamına devam edebileceğini söyledi..

Bazı hayvanların öleceği zaman ailesinin(sahiplerinin) bunu görüp üzülmemesi için evden kaçtığını biliyordum..

Veterinerden geldikten birkaç gün sonra aç pencereyi dışarıya çıkacağım der gibi baktı…

Bende Hayır deyince çok kızdı, açtım pencereyi dışarıya çıktı… (ara sıra pencereyi açardık dolaşıp tekrar eve gelirdi.)

5 saat boyunca eve geri gelmedi merak ettip, dışarıya onu aramaya eşim ve oğlumla (Mehmet’le) birlikte çıktık ve bir arabanın altında bulduk, hemen eve getirdik…

Onu karşıma alıp; ”bizi terketme, hakkını helal ama evinde öl” dedim ve beni güzel güzel dinledi…

Gece yarısına kadar bize baktı, artık yattında rahatlıyayım der gibi…

Güzel Kızım Minnoş’u 08 Şubat 2014 sabahı kaybettik…

Evimizin bir parçası gitti, bütün ailemiz üzüntüden, yıkıldık…

Onu evimizin bahçesine gömdük…

Şimdi üstünde gül ağacı dikili, güle bakıp onunla konuşuyorum…

Gönül Hepgün

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Sarışınım Minnoş’um – Gönül Hepgün appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Bayram tatili süresince ve sonraki 2-3 hafta boyunca bir sahibi var mı diye etrafta araştırma yaptım. Sahibi olmadığını anlayınca sonraki 2 ay boyunca sahiplendirmek için epeyce uğraştım, sahiplendirme ilanları açtım. 3 aylık süre zarfında açtığım ilanlara ”artık oda bizim evimizin bir üyesi oldu” yazarak ilanları kapattım.

Onu eve getirdiğim günden itibaren, kendi yuvası olacağını bildiği için midir bilmem! kendini ev halkına kabul ettirdi. Her gece benim ile uyumaya başladı.

Adını Nohut koydum. Normalde kafasına buyruk yaşayan Nohut, gece olup yatak odasına geçince patileri ile elimi tutup kafanı avuç içime yerleştirip uyuyan, bana aşık bir kedoşa dönüştü. Evin tek kedisi olmak için elinden geleni yapan Nohut, evin diğer kedileri (fertleri) ondan önce kaka kabına gittiklerinde onlara nispet olsun diye kaka kabının önüne itina ile çiş yapmaktan hiç vazgeçmedi (vazgeçmeye de hiç niyeti yok).

O benim tekne kazıntım, asi gibi görünse de bana aşkından hiç vazgeçmeyen tatlı, şişman prensesim…

Evrim Hepgün

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Şişman Kızım Nohut – Evrim Hepgün appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

16 yıl önce 3 haftalıkken hayvanlardan korkan bir kadınla, …hayvan delisi bir adamın evine misafir oldun. İlk fırsatta evden yollamaya hazır, tek kaşı kalkık gezinen bir kadın ve onun haylazlıklarını, çişini, kakasını halletmeye çalışan bir adamla aynı evde yaşamaya başladın. Üçüncü gün olan oldu. Sayende kadının önce kalkık kaşı indi. Yüzüne kocaman bir gülümseme, kalbine sevgi doğdu. Ve o gün , bugün o kadın en sıkı hayvan korumacı kesildi.

Canım Kızım, İyi ki seni tanıdım. İyi ki ailemizin bir parçası oldun. Çok sevdik, senin tarafından da çok sevildik. Ev barınağa döndüğünde bile senin o sabırlı, şefkatli, asil tavrın bize paylaşıldıkça küçülmeyen tek şeyin sevgi olduğunu , yemeğini, suyunu, yatağını cömertçe paylaşarak bize öğrettin. Üzerine kuma gelen çılgın Gümüş’e bile hoşgörülüydün. Yaralı kuşları, tavşanları, annesiz kedileri bağrına bastın. Karga’dan korkmuştun ilk başta hatırlarsın ama ona da biscüini ikram etmeden duramadın.

Sen bizim, daha doğrusu benim gönül gözüm oldun. Dünyaya, canlılara bakışımı değiştirdin. Sana çok şey borçluyum. İyi ki bizi seçtin. Gidişin bile bize ders verdi. Canım kızım şimdiden seni çok özledim.

Seni toprağa verirken Zıp Zıp, Mazlum, Hırsız ve küpeli Kurt sessizce başında nöbet tuttu. Arkadaşlarında birlikte uğurladık seni, gördün değil mi? Gidişinden haberi olanlar bizi yalnız bırakmadı. Telefonlar susmuyor, son yolculuğuna uğurlamak istiyorlar. Ama biz seni çoktan uğurladık be kızım. Sabahı bekleyemezdik. Cansız bedenin toprağa kavuşmalıydı. Biliyorsun çoğu arkadaşın toprakla bile buluşamadan gidiyor bu dünyadan çöp arabalarında, dozerlerle açılan çukurlarda üzerini örtmeye bile tenezzül edilmeden. Seni öyle bekletemezdim.

Veda etmek için beni beklediğin için çok teşekkür ederim. Ya geldiğimde veda etmeden gitmiş olsaydın ne yapardım? En çok korktuğum şey giderken yanında olamamaktı. Eve döndüğümde bir köşede seni cansız bulmaktı. 16 yıl iyi günde, kötü günde, düğünde, bayramda, tatilde hatta cenazelerde bile birlikteydik seninle. Anneanneni, babaanneni seninle yolcu ettik.

Ve şimdi seni yolcu ettik. Çok zormuş be kızım. Veterinerin son bir yıldır hep bizi hazırlamaya çalışıyordu. Ölüme hazırlanılmıyormuş be kızım.

Çok özledik, çok özledik, çok özledik, şimdiden seni. Çok çok teşekkür ederim bizimle paylaştığın 16 yıl için. İyi ki bizimleydin.

Gümüş seni arıyor evin her köşesinde. Yemek yemedi bu akşam. İnanabiliyor musun?

Ayten, Vedat, Gümüş, Aykız, Zıp Zıp, Taksi, Tatlı, seni tanıyan insanlar ve bağrına bastığın tüm isimsiz dostların seni çok özleyecek. Asil kızım, bekle bizi orada geleceğiz…

Ayten Tutkun

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Sindi’m 5 Yıl Oldu Gideli – Ayten Tutkun appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Öyle demeyin Ankaralı bir memur ailesi için maaş gününde Hosta’da döner ekmek yemek çok önemlidir. Yani sene 1995’te öyleydi. Yemeğimizi yedikten sonra Kızılay’da Yüksel Caddesi’nin bitiminde bir petshop’ta kesişti hayatımız MAÇO’yla.

Aman Allah’ım ilk görüşte aşktı yaşanılan, küçücük bir kafesten bakan masum bir çift göz. Denizhan’la (kardeşim) ben inanamadık karşımızda duran şirinliğe, masumiyete, küçücük 10 cm’lik bir beden nasıl olur da yüzümüzü böylesine aydınlatabilmişti, gülümsetebilmişti, aşık olduk.

Kafesten aldı satıcı (iğrenç bir tabir neyi satıyosun, bir canı nasıl satabilirsin, ama acı ki yapılan şey tam anlamıyla bu) yere bıraktı. O küçücük kuyruğunu sallayarak, poposunu sağa sola sallayarak bize doğru şirin şirin, neşeli neşeli yürümeye başladı.

Durur muyuz hemen ağladık, tepindik ne olur anne alalım, eve götürelim diye. O zamanın parasıyla 700 milyon dedi satıcı. Annem çok pahalı çocuklar alamayız dedi, benim maaşım o kadar babanız çok kızar dedi ama aşk düşmüştü bir kere yüreğe, ben dedim ki hayır o da gelmezse şuradan şuraya adım atmam. Annem de dayanamadı o masum gözlere, çünkü bizdeki sevginin gücü de onun kalbine düşmüştü bir kere.

Annem maaşının büyük bir bölümünü 700 lirayı verdi, şimdi diyor ki o 700 liranın bana sevmeyi, karşılıksız sevilmeyi, menfaatsiz, çıkarsız saf sevgiyi, onuru, gururu, cesareti, sadakati ve ne olursa olsun dimdik başın yukarda olmayı, ailenin önemini, ölürken bile sadakati, onuru, yenilmezliği, son nefesine kadar hayatta başı dik yaşamayı öğreteceğini bilseydim çok gelir miydi bana, limitsiz çekim olsa onu yazardım.

Kot montumun cebine koydum onu eve getirirken. Eve geldiğimizde babam çok kızdı, nasıl yaparsınız, böyle bir sorumluluğu nasıl alırız, bir canlı o, hayatımızı nasıl etkileyecek biliyor musunuz? diye.

Ama bunu söylerken bile babam da aşık olduğunu saklayamıyordu. İlk gece çok ağladı, leğene koymuştuk yatak yapıp, çıkmaya çalıştı ufacık boyuyla, ta ki annem göğsüne alıp yatırana kadar, o biliyor muydu o zaman bilmiyorum ama bizim kalbimizdeki sevgiyle son nefesini vereceği yer de o göğüs olacaktı, biz bunu o ilk gece anlamıştık.

Ona sonsuz sevgimizi vereceğimizi, bundan sonra onsuz hiçbir yere gitmeyeceğimizi daha o gece biz anlamıştık, İnşallah o da cennette şimdi aynı şeyi hissediyordur.

Kaybettiğimiz bir köpek değildi, bir can’dı, bir kardeşti, MAÇO KOCAALP’ti. Nüfus cüzdanı olan, bir evi, annesi, babası, ablası ve abisi olan bir can’dı. O bir kraldı.

Küçücük bedeniyle aşık oldu, istediği ilgiyi göremeyince bir daha asla aşık olduğu DAMLA’nın evinin önünden geçmek istemeyerek aşkta gurur da olmalı’yı öğretti bize. Yazlığımıza kapıyı zorlayarak girmeye çalışan hırsızı havlayarak kaçırdı, oysaki küçücüktü bedeni nasıl korkutabildi koskoca insancığı, minik MAÇO, Böylece cesaretin bedenin küçüklüğünde büyüklüğünde değil, sadakatte ve yürekte olduğunu öğretti.

Boyunun 10 katı olan Danua’a saldırarak cesaretin yürek işi olduğunu korkaklığın büyük bedenli küçük yürekli canlıların sığındığı bir perdeden başka bişey olamayacağını öğretti, ailedeki her tartışmada mahsunlaşarak kavga ederek değil ancak konuşarak, birbirimize bağırmayarak, anlayışlı olarak ailesiyle gurur duyabileceğini aksi taktirde sevgisinin bize fazla geleceğini öğretti.

Daha çok küçükken Denizhan’la ben saçlarına toka takıp güldüğümüzde başı önde ama gururla öyle bir bakış attı ki gururun ve onurun herşeyin üstünde olduğunu ve yaptığımızdan dolayı utanmamız gerektiğini öğretti. İnsanlık dersi verdi(Bu dersi ne ben ne de Denizhan son nefesimizi verene kadar unutmayacağız, o bakış hala yüreğimi sızlatır).

Ve ölmeden bir gün önce bile güçlü durarak, çişini eve değil dışarı yapmak için güç harcayarak hayatta ölürken bile dimdik, kimseye boyun eğmeden, kimseyi incitmeden krallara layık ölünmesi gerektiğini, hayatta en önemli şeyin SEVGİ, GURUR, ONUR, AİLE, SADAKAT ve BAŞININ DİK, ALNININ AÇIK OLMASI İÇİN İYİ İNSAN YANİ İNSAN OLARAK YAŞAMAK GEREKTİĞİNİ ÖĞRETTİ.

Kimine göre ölen bir köpek, ama gelin de bize sorun. Köpek, ona konulabilecek en anlamı, kapsamı, içeriği kısır, basit kelime. Yaa o ailesine insan olmayı, sevgiyi öğretti ötesi var mı? Ben ve Denizhan kardeşini, annem ve babam oğlunu kaybetti. Çok kalbim sızlıyor, canım acıyor.

Maço, yine minik bedenin yaptı büyüklüğünü. Ailenden önce gidip güvenli mi diye bakmaya gittin değil mi? Yüce Yaradan’ıma tüm kalbimle dua ediyorum ki öteki dünyada buluştursun bizi, yine beşimiz bir aile olarak. Seni kırdıysam, üzdüysem affet beni, affet bizi MAÇO, biraz incittiysek affet önce Allah affetsin sonra da sen.

Sen çok iyi bir evlat, çok iyi bir kardeş oldun ailemize, hiç üzmedin bizi, 16 yıllık yaşamında hep gülümsettin ama hep belki de o yüzden içim bu kadar acıyor, kalbimin büyük bir kısmı gitti sanki. MAÇOM BANA, ANNENE, BABANA VE ABLANA HAKKINI HELAL ET, AİLEN OLARAK BİZİM DE SANA OLAN HAKKIMIZ HELAL-İ HOŞ OLSUN BEBEĞİM.

Tekrar buluşmak üzere, şimdilik kendine iyi bak, hiç korkma daima ailen seninle, bu sen 2 aylıkken de böyleydi, 16 sene sonra da böyle ve sonsuza kadar böyle olacak. Cesaretinle yine göster kendini, korkma ve biz gelene kadar bekle aileni…

SENİ ÇOOOKKK SEVİYORUM CAN EŞŞEĞİM.

Ablan,
Burçak Kocaalp
10.12.2010

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Benim Biricik Kardeşim Maço’nun Anısına – Burçak Kocaalp appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Bu akşam gittim mezarı başında onunla çok konuştum.

Niçin veda etmeden gittiğini sordum.

Niçin anneyi böyle ateşlere atıp gittiğini sordum.

Canım bebeğime…

Bebeğim 15 yıl önce hayatıma girdiğinde HAYATIMIN Miladı olmuştu.

Farkına bile varmadığım bir canlı grubunu bana tanıtmıştı, hayatımı tümüyle değiştirmişti.

Bebeğim 15 yıl sonra, beni veda etmeden terk edip gittiğinde, hayatımı ikinci kez değiştirdi.

Beni acıların en yakıcı olanı ile tanıştırdı, ATEŞ DEĞMEDEN insan bedeninin nasıl yanacağını bana gösterdi.

Tam unuttum deyip günlük hay huya dalmışken, birden bire bir saniyede gözlerden nasıl yaş fıskıracağını, yüreğin nasıl kavrulacağını anlattı.

Geçecek, elbette bu da geçecek, yakıp yıksa da iz bıraksa da geçecek…

Ama şimdi paramparçayım, paramparça…

Nesrin Çıtırık
Saraylı’nın Annesi
24.09.2009

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Minicik Bedeni İle Beni Ateşler İçinde Bırakıp Giden Saraylım… / Nesrin Çıtırık appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Artik yaşamımın hiç bir zaman eskisi gibi olmayacağını bilemezdim.

Kendisi ile birlikte önce sokaktaki arkadaşlarını, sonra da evrende bulunan tüm nefes alıp veren canlıları da hayatıma sokacağını,

Onun hiç konuşmadan sadece gözleri ile sırdaşım, yoldaşım, dert ortağım, arkadaşım, bebeğim, meleğim olacağını,

Onun hayatimin miladi olacağını,

Bilemezdim, bilemezdim..

Sadece 3,5 kilo olan bu minicik varlığın, bu kadar sevgi ve sonrasında bu kadar acı vereceğini, Bana veda etmeden gittiğinde canımı bu kadar yakacağını, 57 yıl boyunca döktüğüm göz yaşından çok daha fazlasını, bana bu minik kızın döktüreceğini bilemezdim.

Acının volkan olup patlayacağını, gözyaşlarının bir lav sıcaklığında yanaklarımı yakacağını,

Özlemeyi hücrelerime kadar hissedeceğimi, ağlığında ona “meşguliyetimden” dolayı veremediğim zamanı,

Onun minik mezarında her aksam saatlerce ağlayarak vereceğimi,

Gözlerimden yas gelmeden ağlamayı öğreneceğimi,

Bilemezdim, bilemezdim.

Minik kızım, saraylım, canım, aşkım, gözümün bebeği, canımın çekirdeği,

Anne seni bu kadar çok severken, niçin veda etmeden gittin yavrum, niçin?

Anneyi kor ateşlerde kavurdun, annenin canini bu kadar yaktın bebeğim, niçin?

Seni gözünden bir saniye ayıramayan anne, şimdi seni koruyamıyor,

Sen artik Allahıma emanetsin canım kızım.

Senin acıların bitti bebeğim.

Artik acılar anneye geçti meleğim.

Rahat uyu bebeğim.

Anne seni hep sevdi, hep sevecek.

Senin hatıran için tüm kardeşlerine daha çok imdat eli verecek bebeğim.

Onların senin emanetlerin olduğunu anne hep bilecek yavrum.

Anneyi terk edeli, sen melek olalı haftalar geçti canım kızım.

Yokluğun, yüreğe bir bıçak yarası oldu bebeğim,

Yatağımda küçücük minderin, kenarda köşede kalmış oyuncakların, su kasen yemek kabın, minik koltukların, tasmaların… her şeyin yerli yerinde duruyor bebeğim…

Anne onları sevip okşuyor meleğim.

Gidişinle anne eksik, anne sensiz kaldı, acılarla yaşamayı öğreniyor yavrum.

Kalbimden mezara kadar gecen o her saniyesi sevgi ve mutluluk dolu rüya gibi 15 yılı anne hiç unutmayacak kızım.

Minicik bedenini minicik mezara,

Sevgini kalbime,

Kara gözlü güzelliğini hayallerime gömdüm…

Rahat uyu saraylım,

Rahat uyu can kızım…

Buluşma gününe kadar, anne senin anılarınla yaşamaya “çalışacak” canım bebeğim…

Nesrin Çıtırık
24.09.2009

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazip (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Kalbimden Mezara… / Nesrin Çıtırık appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Küçücük bembeyaz kocaman göbegi yüzünden yürüyemeyen sürekli yuvarlanan harika birşeydin seni çocuğum gibi büyüttüm…

2 köpeğim olmasına rağmen sen hayatımı değiştirmiştin birlikte hayatımın en güzel en unutulmaz anlarını yaşadık…

Okula, denize, gezmeye, her yere birlikte gidiyorduk her anımız her dakikamızı birlikte geçirdik…

Üniversiteyi kazanmama rağmen, İstanbul’a gitmemiştim senden ayrılmamak için en yakın yere muğlaya gittim.

En fazla ayrılığımız 4 gun sürüyordu her Cuma Marmaris’e geliyordum…

Sınav zamanlarımda seni de yanımda götürüyordum ve 27.02.2009 Cuma günü yine koşarak sana geldim eve gelip seni alıp direk gezdirmeye götürdüm…

Tam evimizin köşesine geldiğimiz sırada o lanet başı boş kangal çıktı karşımıza seni ondan kaçırmaya çalıştım ama gelip üzerimize atlayarak direk sana saldırdı…

Gücüm yetmeyince yardım edin diye bağırmaya başladım ama kimse yardım etmedi herkes durup izledi, çok savaştım seni kurtarmak için başaramadım…

Seni ağzında deli gibi sallaması hiç gözümün önünden gitmiyor en sonunda kangala sarılıp seni bırakmasını sağladım ama çok fazla kan kaybediyordun bütün cadde, apartmanın önü her yer kandı…

Annemlerle hemen veterinere götürdük ameliyata aldık bnde girdim ameliyatına tam kasığından toplar damarı parcalamış ve kanama durmuyordu, ellerimden kayıp gidiyordun sanki, veda edercesine bakıyordun bana, gözlerinden sürekli yaş geliyordu…

Ameliyattan sonra bekleme sürecine girmiştik 24 saat çok önemliydi, sabaha kadar hiç uyumadan başında bekledim…

Battaniyelerle sarmıştık vücudun nefesin buz gibiydi…

Sabah ayağının üzerine kalkmıştı oturma odasına gidip herkesin yanına sırayla yattı bilmiyorduk ki bize veda ediyordun, biz iyileşiyor diye seviniyorduk…

Daha sonra kapının önüne gidip hav diyordun açtığımda kapıyı, merdivenden inmek istedin, izin vermedim, aldım yatağına yatırdım…

Daha sonra bnm kanlı olan kıyafetlerimin üzerine yatmıştın solunumun yavaşladığını görünce, hemen veteriner’i aradım veteriner geldiğinde seni kaybetmiştim…

Yapılacak hiç birşey kalmadı dediğinde bütün dünya başıma yıkıldı, ne yaptıysam kurtaramadım…

Yatağın, tabakların, maman, oyuncakların, kurabiyen, kemiklerin, kazağın herşeyin duruyor ama sen yoksun bugun ayrılığımızın 6. ayı seni çok özledim Puffy…

Senden sonra bütün hayatla olan bağım koptu… Muğla’ya gidemedim… evden çıkmaz oldum… Sen öldüğünden beri odaya giremiyorum canım çok yanıyor…
Boş kalan tasmanı, kazağını, yatağını görmek beni öldürüyor… Herşeyini, sürtünmeni, oyna benimle diye yemek yedirmemeni, sürekli bana da verin diye havlamanı, tuvaletin geldiğinde kapıya gidip patilerinle vurmanı hav diye bağırmanı, duymadığımızda yatağın yanına gelip 1 kere hav demeni, kızımla kedinle oyunlarınızı, pamukla patiyi sevdiğimde kıskanıp onlara saldırmanı, annemin bile bana sarılmasını kıskanmanı, her akşam yazın sahile gitmemizi, senin denizde deli gibi yüzmeni (bu yaz hiç denize girmedim), ilkbaharda papatyaların içinde deli gibi koşmalarımızı, gece uyandığımda o güzel gözlerine bakmayı, horlamanı, yemeğini benden bile kıskanıp beni ısırmanı, birşey istediğinde gözlerimin içine bakmanı, ben evde nereye gitsem gelip yanıma yatmanı çok ama çok özledim…

Biliyorum yanımdasın rüyalarımda bana söylediğin gibi senin de beni çok sevdiğini ve hep yanımda olduğunu hiç yanlız olmadığımı biliyorum…

Sensiz hersey çok anlamsız sen benim güzel gözlüm, prensim, erkeğim, tombişim, aşkım, bebeğim, sevgilim, kardeşim, çocuğum, yaşam kaynağım, bütün mutluluğumdun, herseyimdin, hiç birsey yerini dolduramıyor dolduramazda…

Merak etme kedine kızıma çok iyi bakıyoruz o senin bize emanetin ama o da sensiz mutsuz kimse onu sen gibi sevip sarmayalamaz benim BEYAZ MELEĞİM oldun PUFFY SENİ ÇOK SEVİYORUMMMMMMMM VE ÇOK ÖZLÜYORUM…

Biliyorum beni bekliyorsun yine birlikte olacağız hep kalbimin en güzel yerinde kalacaksın…

Yokluğuna dayanamıyorummm daha çok küçüktün yapacağımız yaşayacağımız çok şey vardı…

RAHAT UYU MEKANIN CENNET OLSUN…

Duygu Erden
28.02.2009

Not: Yitirdiğimiz canlarımızın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve bize çok şey öğretiklerini unutulmaması için HEPGÜN Ajans Websitemize “Onların Hikayeleri” adlı bir köşe yapılmıştır. Sizlerde yitirdiğiniz canlar yada onların bizler için ne kadar değerli olduklarını yazıp (1 adet hayvanınızın resmi, 1 adet kendi resminizi) denizgozludeli@hotmail.com veya info@hepgun.com adresine yollarsanız, sizinde paylaşımlarınızı HEPGÜN Ajans Websitemizde yayınlayalım. Unutmayınız ! HEPGÜN Ajans Websitesi Doğayı ve Hayvanları seven herkesin sitesidir. Yani hepimizindir.

The post Beyaz Meleğim Puffy – Duygu Erden appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.