Ağaçkakan, ağaçların kabuklarını gagalayarak altlarında gizlenmiş tırtıl ve böceklerle beslenen, sivri gagalı hoş renkli bir kuştur.

Ayakları dörder parmaklıdır. İkisi öne, ikisi arkaya yönelmiştir. Keskin ve çengelli tırnaklarıyla ağaç gövdelerine sımsıkı tutunur. Dik ve sivri türlerden meydana gelen, kıvrılmayan güçlü kuyruğu da destek olarak kullanır. Kısa sıçramalarla ve hızla ağaç gövdelerinde tırmanırlar.

Renkleri çeşitli olup, boyları cinsiyetlerine göre 9 ile 50 cm arasında değişir. Çok ürkek olduklarında tenha orman, park ve bahçeleri tercih ederler. Çoğunlukla ağaçlarda gagaları ile oydukları yuvalarda barınırlar.

Ağaçkakanların boyun kasları çok gelişmiştir. Beyinleri, güçlü kafatası kemikleriyle örtüldüğünden, gagalarıyla yaptıkları darbe sarsıntılarından korunurlar. Uzun, sert ve kuvvetli gagalarını bir keski gibi kullanarak, ağaç kabuklarını didiklerler. Saniyede 8, dakikada 500 kere ağaçları didikleyebilirler.

Dili uzun ve solucana benzer olup hızla, gaga ucundan daha uzağa uzanabilir. Dilin dibi, ileri gidip gelebilen kıkırdaklı bir kısma bağlıdır. Bu sayede dil rahatça ileri uzanıp geri çekilebilir. Ucu yapışkan ve kancalı olan dili ile tırtıl ve böcekleri zıpkınlayarak kabuk altındaki galerilerinden çekip alırlar. Bazı çeşitlerinin dil ucunda ince, sert, dikencikler de vardır.

Ağaçkakan, gagasıyla ağaç gövdesine belli aralıklarla vurur. Yansıyan sesleri değerlendirerek kabuğun hangi noktasında tırtıl bulunduğunu keşfeder. Böylece boşuna delme zahmetinde bulunmaz. Ağaçkakanların kabuk altlarındaki böcekleri görmeden yerlerini kesin olarak tespit edebilmeleri merak konusudur.

Ağaçlara zarar veren tırtıl, böcek ve kurtçukları yedikleri için çok faydalı olan bu hayvanlar, ilkbaharda yeşeren ağaçların kabuklarını odun kısımlarına kadar çember şeklinde didiklerler. Bu da ağaçların kurumasına sebep olduğundan, bahçıvanlar tarafından kovalanırlar. Bu kuşların bir de ceviz, badem gibi sert kabuklu ve iri taneli meyveleri ağaçların kabuk çatlaklarına sıkıştırıp sonra da içlerini yemek gibi âdetleri de vardır.

The post Ürkek Ağaçkakanlar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Muhabbet kuşu, papağangiller familyasından, çok yaygın biçimde kafeslerde beslenen bir papağan türüdür. Bu türün uzunluğu ortalama 19 cm’dir. Doğal renkleri sarı ve yeşil olmasına karşılık değişim sonucunda yüzlerce değişik renkte muhabbet kuşu elde edilmiştir.

Hemen hemen tümün yüzünde benekler ve üst bölümlerinde sık sıralı çizgiler vardır. Erkek ve dişi birbirine benzerse de gagalarının tabanındaki tüysüz deri, mevsime bağlı olarak renk değiştirebilir. Yavru erkeklerde bu deri pembedir, zamanla maviye döner. Dişilerde yavruyken beyaz olan deri, hayvan yaşlandıkça pembe-kahverengiye döner.

Doğal ortamları olan Avustrulya otlaklarında büyük sürüler oluşturan bu kuşlar, tohumla beslenir ve ağaç kovuklarında koloni hâlinde ürerler. Dişiler yuvalara yılda iki kez 6-8 yumurta bırakırlar.

Evcil hayvan olarak evlerde beslenen muhabbet kuşları yavruyken alınıp, sevgiyle büyütüldükleri kafes dışında uzun süreli tutulabilirler. Genellikle çok narin yapılıdırlar ve çok zekidirler. Ayrıca çok sempatik hayvanlardır. Bazı türleri konuşamayı öğrenebilirler. Bu türlerin sözcük hafızalarının 1700 kelime olduğu tespit edilmiştir. Erkek muhabbet kuşları dişilere nazaran daha hareketli ve konuşkandırlar.

Dişi muhabbet kuşları 4-5, erkekler ise 5-6 yaşından sonra çökerler. Ortalama ömürleri 9-11’dir. Beslenme şekilleri, yaşadığı yer gibi faktörlere göre daha uzun veya daha kısa yaşayabilirler.

The post Cana Yakın Muhabbet Kuşları appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Flamingo, Flaman olarak da bilinen bir su kuşudur. Tek bir cins ve onun altındaki altı türden oluşur. Flamingo, Anadolu’da ‘allı turna’ olarak bilinir.

Flamingolar, uzun ve ince bacaklara, yine uzun , eğri bir boyuna ve rosa rengi tüylere sahiptir. Belirgin özelliklerinden biri kıvrık bir gagalarının olması ve bunun, üst kısmıyla daldırıp da, yiyecekleri su ya da çamurdan çıkarırken filtre vazifesi görmesidir. Tüylerindeki kırmızı renk tonları, yedikleri yiyeceklerin içerdiği karotin miktarına göre değişir. Esaret altındaki genç kuşlar, çok az karotin içerikli besinler aldığından beyaz tüylere sahiptirler.

Flamingolar büyük topluluklar hâlinde, durgun sulara sahip göl, tuz gölü ya da lagünlerde yaşarlar. Diğer hayvan türlerinin az bulunduğu, sıra dışı doğa koşullarının bulunduğu yerlerden gelirler. Bunların dışında ısı farklılığının aşırılıklar gösterdiği durumlara da katlanabilirler.

Bulundukları ortamda kuş gruplarının birey sayısı 1 milyonu bulabilir. Genelde yengeç, karides gibi eklem bacaklı hayvanları, böcek larvalarını ve yosunları yerler. Aşağı doğru eğik gagası sayesinde, yiyecekleri çok zor ortamlarından dahi çıkarabilirler.

Gösterişli renkleriyle ve uzun boyunlarıyla dikkat çeken flamingolar aynı zamanda iyi birer yüzücüdürler. Flamingoların perde ayaklarıyüzmelerini kolaylaştırır. Bu perde ayakları yassı ve geniş bir yapıda olması flamingoların yumuşak çamur üzerinde bile batmadan kolaylıkla yürüyebilmelerini sağlar. Ayrıca parmakları arasında bulunan ağlar, flamingonun suyu itebilmesi için geniş bir yüzey alanı sağlamaktadır.

The post Gösterişli Flamingolar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Kanarya güzel sesiyle ün yapmış kafeslerde beslenen bir kuştur. Kanarya, ismini Latince’de köpek anlamına gelen ‘cannarie’ kelimesinden almıştır.

Bütün dünyaya yayılmış bir kafes kuşudur. Serçe iriliğinde olup, evcilleri sarı renktedir. Boyları 13 cm civarındadır. Yabanilerin sırtı gri çizgili zeytin yeşildir, karnı sarımtırak yeşildir. Dişilerin renkleri daha soluktur. Yabani kanaryaların sesi daha etkileyici ve kuvvetli olduğu hâlde, kafes kanaryaları kadar değişken değildir. Sadece dişi kanaryalar ötebilir. Evcillerin renkleri, esaret hayatın etkisiyle sarıya dönüşür. Nadir olarak beyaz ve kırmızımsı olanları da vardır. Tohum ve taze bitkiyle beslenirler.

Dişiler tüy, kıl, yosun ve köklerden ağaç veya çalılara fincan şeklinde gizli yuvalar yaparlar. Dişi, kahverengi benekli açık mavi renkli 3-5 yumurta yumutlar, kuluçka süresi 13 gündür. Bu devrede erkek kanarya dişiyi devamlı besler. Yavrular çıplak ve gözleri kapalı olarak yumurtadan çıkarlar. 17 günde tüylenerek üçüncü hafta sonunda yuvayı terk ederler.

The post Güzel Sesli Kanaryalar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Ördek, bütün dünyanın sulak bölgelerinde yaşayan, perde ayaklı su kuşlarıdır.

Göl ve bataklık kenaralarını çok severler. Hızlı akan nehir ve denizlerde yaşayanlar da vardır. Beslenmesi kolay olduğundan, evcil bir çok soyları üretilmiştir. Ülkemizde ördekler, birçok ırkın karışmasından elde edilen melez karışımıdır. Yabancı ülkelerde, ıslah edilmiş Kampbel, Pekin, Ruen gibi saf ırklar mevcuttur. Evcil ördekler, yabani olan yeşilbaştan türetilmiştir.

Yassı gaga, perde ayaklar, badi badi bir yürüyüş ve yankı yapmayan vak vak gibilerden bir ses, ördeklerin belli başlı özellikleridir. Kısa ayakları vücudunun arkak kısmında olduğundan, yürürken zorluk çekerler. Erkekler dişilerden daha büyük ve gösterişlidir. Soğuğa ve yağmura dayanıklı hayvanlardır. Erkek ördeklerin tüyleri parlak ve renklidir, boyunları yeşil olur. Beyaz, yeşil, kurşuni, mavi, siyah tüyler karışarak hayvana güzel bir görünüş kazandırır. Dişilerin tüyleri daha donuk, daha az renklidir. Her iki cinsin soluk ve donuk renkli türleri de vardır. Özellikle Amerika’da yaygın olan evcil misk ördekleri beyaz tüylüdür.

Erkeğin tüyleri yazın dökülerek, dişler gibi esmer tüylere bürünür. Tüyler, tıpkı kiremit gibi birbiri üstüne dizildiğinden hem içine kolay kolay su geçmez, hem de geçse bile kaygan olduğundan sudan çıkınca çabuk kurur. Ördek, kuyruk üstüyağ bezlerinden, gagasını sürerek aldığı yağları tüylerine değdirerek bu kayganlığı sağlar.

Ördekler iyi yüzücü ve dalıcı hayvanlardır. Ağzına bir miktar çamurlu su alarak gagası kapar ve dilini piston gibi ileri geri hareket ettirerek çamurlu suyu aralıklardan sızdırarakdışarı çıkarır. Bu arada tohum ve kurtçuklar ağızda kalır. Sümüklü böcek, kurbağa larvaları ve küçük balıkları da yutar. Ne bulursa yer. Gayet obur olduğundan, bazen bir kurbağayı bütün olarak yutmaya çalışır. Denizlerde yaşayan bazı türler, balık ve kabuklu deniz hayvanları ile beslenirler.

Suya daldığında gaga üstündeki soluk deliği suyun girişine mani olmak için kapanır. Ördeklerin öne doğru olan üç parmağının arkasında perde şeklinde gerili deri bulunur. Arkada kalan küçük parmak ise serbesttir. Karada iki yana sallanarak zahmetle yürümesine karşılık, suda çok rahat hareket eder. Çok hareketli olan kuyruğu, yüzerken dümen vazifesi görür.

The post Dalgıç Ördekler appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Akbaba iri, leş yiyen kuşların ortak adıdır. Akbabaların başları çıplak, kursakları büyüktür. Yürümeye ve leşleri tutup kaldırmaya uyum sağlamış olan ayakları iri ama güçsüz, tırnaklarıysa yassıdır. Gagaları genellikle etli ve deriyi koparabilecek kadar güçlü ve kalındır. Görme duyusu bütün türlerde, duyma duyusu ise hindi akbabası’nda gelişmiştir. Öyle ki, 4 km uzaktan bir canlının ölüolup olmadığını anlayabilirler.

Akbabalar uzun ve geniş kanatları üstünde zarif bir biçiminde dönerek saatlerce havada kalabilirler. Akbabaların, kuşların içinde en fazla yükseğe çıkanlar olduğu söylenmektedir. Güçlü vücutları değişen hava basıncına kolaylıkla karşı koyar. İçlerinden biri ölü ya da can çekişen bir hayvan bulduğunda öbürleri de kilometrelerce uzaktan uçarak gelir.

Besini paylaşırken gövdesi daha büyük ve gagası daha güçlü olana öncelik tanıyan topluluk düzenine sıkı sıkıya bağlı kalırlar. Akbabalar genellikle kümeler hâlinde tünedikleri ve yuva yaptıkları sarp kayaların ve yüksek ağaçların tepesinde ya da yerde yaşayabilirler. Dişisi bir ya da iki yumurta yumurtlar ve 7-8 hafta boyu kuluçkaya yatar.

The post Keskin Gözlü Akbabalar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Penguenler uçamayan, dimdik durabilen, perde ayaklı deniz kuşlarıdır.

Güney Kutbu, Yeni Zellanda, Avustrulya, Güney Amerika, Güney Afrika ve hatta Galapagos kıyılarında yaşarlar. Kuzey Kutbu’nda bulunmazlar. Büyüklük bakımından 30-105 cm arasında değişik 17 kadar türü vardır. En irileri olan İmparator penguen 45 kg ağırlığına ulaşır. Sıcak bölgelere doğru gidildikçe boyları küçülür. Penguenler, denizlerdeki kabuklular, balık ve mürekkep balıkları ile beslenirler. Tüyleri kuş tüylerine hiç benzemez. Sırtları siyah veya gri, karın kısımları beyaz ince pulsu tüylerle örtülüdür. Türler birbirinden, başlarındaki renkli tüyleri ile ayrılır. Kuyrukları kısa ve ayakları vücutlarının gerisinde olduğundan rahatlılıkla dimdik ayakta durabilirler. Denizde, saatte 10 deniz mili hızla yüzebilirler. Hatta gerektiğinde bu hızlarını iki katına çıkarabilirler. Güney Kutbu Balıkçılı, diğer bir ad ile İmparator Penguen 260 metre derinliğe kadar dalıp, suyun altında havasız 20 dakika kalabilen tek kuş türüdür.

Kanatları uzun telek tüylerinden yoksun olup, kıvrılmadığı için uçmaya yaramaz. Buna karşılık yüzerken çok kuvvetli yüzgeç vazifesi görür. Penguenler, buz üzerinde sıçrar ve çok iyi kayarlar. Göğüslerinin üzerinde yatarak yüzgeç kanatlarının yardımıyla kızak gibi kayarak, karada birkaç yüz kilometre içeriye kadar girebilirler.

Penguenler, sadece yürümeye başlarken ve durmak için enerji harcalar. bu yüzden kilometrelerce yorulmadan yürüyebilirler. Yalnız üreme mevesimlerinde yumurtlamak için karaya çıkarlar. Kral Penguen ve İmparator Penguenler hiç yuva yapmazlar. Yumurtaları erkekler ayaklarının üzerinde karnın alt bölümünde deri kıvrımı içinde tutarak sıcaklığını korurlar.

Vücutlarını örten sık tüyler ve deri altlarındaki kalın yağ tabakaları ile Antartika’nın sıfırın altındaki dondurucu soğuklarından korunurlar. Vücutlarını ısılarını ayarlayan otomatik bir mekanizmaya sahiptirler. Gerektiğinde kan damarıyla deriye giden kanı azaltarak, yükselterek ve tüylerini dikleştirerek vücut sıcaklıklarını kontrol ederler.

Bazı türler, kuluçka dönemlerinde dört ay’a yakın bir zaman açlığa dayanırlar. Bu devrede ağırlıkları yarı yarıya düşer.

The post Maratoncu Penguenler appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Papağan, sıcak yerlerde yaşayan bir kuş türürdür. Hepsi canlı, paralak tüylü kıvrık gagalıdır. Kafaları büyük, boyunları kısadır. Ayaklarını bir el gibi kullanırlar. Genellikle meyve ve tanelerden meydana gelen besinlerini ayaklarıyla kavrayarak gagalarına götürürler. Gagaları öyle kuvvetlidir ki, en çetin cevizi bile bir darbede kırabilirler. Bir papağan gagasıyla santrimetrekareye 64 kg’lık bir baskı uygulayabilir. Hatta 1 metre boyuna ulaşan Amerika papağanı bir defada insan parmağını dahi koparabilir.

Kalın ve kıvrık üst gaga hareketlidir. Alt gaga ise yiyecekleri kırmada tabla vazifesi görür. Dil, kalın ve etlidir. Aynı zamanda dokunma organı görevini de yapar.

Ayakları kısa ve ikisi önde, ikisi arkada olmak üzere 4 paramağa sahiptir. Ön parmaklarını dipleri kısa bir zarla birbirine bağlıdır. Arkaya yönelik 1. ve 4. parmak geriden kavrar ve gaganın yardımıyla çeviklikle tırmanabilir. Tırmanma anında gagalarını 3. bir ayak gibi kullanma özelliklerinden dolayı en tırmanıcı kuşlar olarak kabul edilirler.

Beslenirken veya dinlenirken çok sakindirler. Yeşil renklileri o kadar iyi kamufle olur ki, çoğu zaman fark edilmezler. Tüyleri yeşil hakim olmak üzere kırmızı, mavi, sarı, beyaz ve siyah olabilir.

Gülünç davranışları, sevimliliği, şakacılığı ve konuşma taklit kabiliyeti papağanı yüzyıllarda aranan kafes kuşu yapmıştır. Yalnızlık çeken uzun yol denizcilerine idal arkadaşlar olmuşlardır. Pek çok kuş çeşitine göre zeki kabul edilirler. Çok kuvvetli hafızaları sayesinde öğrenikleri sözcükleri anlamlarını bilmeden tekrar ederler. Doğada özgürken insanlar ve hayvanları taklit etmedikleri araştırmadan sonucunda anlaşılmıştır. En tanınmış konuşan türü Jako’dur. Erkekler, dişlerden daha iyi konuşur. Yeni bir kelimeyi öğrendikleri zaman memeliler gibi mükafat beklemezler. Verilecek cezadan da anlamazlar. Eğitimleri sabır ister.

Papağanlar kuş sınıfı içerisinde beyin organizasyonu en gelişmiş canlılar olarak, sebep-sonuç ilişkisi kurmakta oldukça başarılıdırlar. Örneğin telefon çaldığında ‘alo’ ya da kapı çaldığında ‘kim o’ gibi kelimeleri söyleyebilirler. Bu tarz kelimeleri söyletmek öncelikli olarak eğitimle ilgilidir.

The post Geveze Papağanlar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Kutuplar hariç dünyanın her tarafında yaşayabilen kırlangıçlar, sinek avlayarak geçinen küçük ötücü kuşlardır. Boyları 10-23 cm arasında değişir. Çoğunun karnı beyaz, baş, kuyruk ve kanatları siyah, alın ve gerdanı kahverengi parlak tüylüdür. Kısa ayaklarının tırnakları sivri olduğundan düz, yatsı zeminlere rahatça tutunurlar. Üçgen şeklindeki gagaları geniş yırtmaçlı olup ağızları açık uçarken sinek, sivri sinek gibi küçük böcekleri avlarlar. Kuyrukları çatallı, kanatları uzun ve sivridir. Hızlı uçarlar. KUyruklarını dümen olarak kullanır, ani dalışlar yaparlar. Çoğu sürü hâlinde yaşar.

Yaz sonunda, günler kısalıp, böcekler azalınca yavru ve erginler göç ederek kışı Afrika’da geçirirler. İlk baharda geri dönerler. Diğer göçmen kuşların aksine gündüz göç yollarına devam ederler. Göç sırasında bazen şiddetli yağmur ve fırtınalar binlercesinin ölümüne sebep olur.

Binaların çatı altlarına, saçaklarına ve pencere oyuklarına çamur ve kilden çanak şeklinde sağlam yuvalar yaparlar. Dişi kırlangıç, erkeğin tükürüğüyle harç ederek gagasıyla getirdiği çamuru toplar, saman ve otlarla sekiz gün içinde sağlam bir yuva yaparlar. Geniş ve yassı gagalarını, yuvarlarını yaparken çamurları sıvamak için mala gibi kullanırlar. Yuvaların çoğu ancak bir kırlangıcın girebileceği kadardır. Yuvalarını gruplar hâlinde mağara, kayalık ve ağaçlara yapan türler de vardır.

Boğazlı kırlangıç adı verilen tür, dünyanın en hızlı kuşu olarak kabul edilir. Yapılan bir ölçümde boğazlı kırlangıçın hızı saatte 128 km olarak belirlenmiştir.

The post Uçuş Rekortmeni Boğazlı Kırlangıç appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.

Dönerboyunlu Kuşlar, 15 cm uzunluğunda küçük kuşlardır. Yumuşak ve ucu sivri olmayan bir kuyrukları vardır. Ağaçların yüksek dallarında dolaşırlar, fakat göç zamanında ve soğuk bölgelerde, yerde veya ağaçların alt dallarında kalmayı tercih ederler. Avrupa, Asya ve kuzey batı Afrika’da yaygın olan bu kuşlar, kışı Afrika ve Hindistan’da geçirirler.

Boyunlarını ilginç bir şekilde ekseni çevresinde döndürebildikleri için bu adı almışlardır.

Böcek ve çoğunlukla karınca yerler. Ağaçkakanlar gibi ağaç gövdeleri, yarıklar ve yapraklardaki böcekleri yakamak için uzun diilerini kullanırlar. Yuvaları ağaç ve duvar oyuklarında veya kumun altındadır.

The post Dönerboyunlu Kuşlar appeared first on Hepgün Ajans - Ansiklopedik Bilgiler I Bilim I Haberler I Hayvansever Kanalları I Hukuk I Film I Kitap I Sağlık I Tarih I Yaşam.